ΚΑΦΕΝΕΙΟ AFTER

ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΔΙΑΠΡΕΠΟΥΝ

2008-10-16T00:07:00.002+03:00

Έλλειψη πάθους, θυμάστε πως μας παίξαν οι Αλβανοί στα Τίρανα ; Για σου Καραγκούνη !
Ατιμωρισία, αν για κάθε ήττα από θεωρητικά χειρότερη ομάδα έπεφτε και ένα ωραίο προστιματάκι θα παίζανε πιο σοβαρά, αφού δεν σου βγαίνει το ματς, κράτησέ το χ, φίλα και την άμυνα, δεν το βλέπεις τον Αράπη τί γομάρι είναι, θα τρέξει, έτρεξε και...το φάγαμε.
Ευτυχώς υπάρχει και Ο Χαριστέας
Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει.
Θέλουμε νίκη στην Ελβετία για να μας φύγει η τσατίλα.
Τα ματς να μη γίνονται στα "θέατρα" αλλά στα αλκατραζ, Ηράκλειο, Καρδίτσα, Αιγάλεω Σίτυ κτλ
Πάλι θα μας βγει η ψυχή...

ΜΠΑΤΣΟΙ ΦΥΤΑ ΒΙΒΛΙΟΦΑΓΟΙ!

2008-09-02T11:25:00.007+03:00

Ρίχνοντας μια ματιά στην κατάταξη των σχολών ύστερα από την ανακοίνωση των βάσεων αναρωτιέμαι τι μέλλον μπορεί να έχει μία χώρα η οποία με τις συνθήκες και το κλίμα ανασφάλειας που έχει καλλιεργήσει αναγκάζει τα ταλέντα της, τους καλύτερους μαθητές της και ίσως τα πιο δυνατά μυαλά της να ανταγωνίζονται μεταξύ τους για το ποιος θα πρωτοσυνωστιστεί σε στρατιωτικές σχολές, σχολές αστυνομίας και παιδαγωγικές Ακαδημίες με όνειρο μια σίγουρη και ασφαλή καριέρα. Πάλι καλά που βαστάνε γερά ακόμα οι Ιατρικές σχολές και αντέχουνε λίγο κάποια Πολυτεχνεία.

Κάποτε όταν εγώ ήμουν ακόμα μαθητής στις καλές στρατιωτικές σχολές (Ευελπίδων, Ικάρων, Ναυτικών Δοκίμων) κατευθύνονταν κυρίως όσοι πραγματικά είχαν τρέλα με το στρατό και τα όπλα και στις υπόλοιπες (σχολές υπαξιωματικών, αστυνομίας, χωροφυλάκων) όσοι δεν μπορούσαν να τελειώσουν το Λύκειο. Οι δε παιδαγωγικές σχολές απαρτίζονταν από όσους αποτύγχαναν να περάσουν στις φιλοσοφικές σχολές ενώ σήμερα συμβαίνει το αντίθετο.

Στις προηγμένες χώρες οι πολύ καλοί μαθητές οδηγούνται και προσανατολίζονται από το ίδιο το εκπαιδευτικό σύστημα προς τις κατάλληλες επιστήμες με βάση την κλίση τους και τις δεξιότητες τους ώστε αύριο να συντελέσουν και οι ίδιοι στην πρόοδο των επιστημονικών ερευνών, των τεχνολογιών και στην παραγωγική διαδικασία που απαιτεί υψηλές δεξιότητες. Στη χώρα μας κατά πως φαίνεται τα δυνατά μυαλά αναγκάζονται από το σύστημα να σπαταλήσουν όλη τους τη φαιά ουσία στο επ’ ώμου και στο παρά πόδας ή στο να διδάξουν την άλφα βήτα στα παιδάκια. Σε λίγα χρόνια δε προβλέπω οι αναρχικοί στις πορείες και οι χούλιγκανς στα γήπεδα αντί για το « Μπάτσοι , γουρούνια δολοφόνοι» να φωνάζουν «Μπάτσοι, φυτά, βιβλιοφάγοι». Δεν λέω θα είναι και αυτό μια πρόοδος!

ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΔΙΑΠΡΕΠΟΥΝ!

2008-08-25T01:28:00.003+03:00

Όταν αναχώρησε η Εθνική μας ομάδα μπάσκετ για το Πεκίνο οι ίδιοι οι παίκτες έβαλαν τον πήχη ψηλά. Επιτυχία ίσον μετάλλιο. Μετά την ήττα στον προημιτελικό από την Αργεντινή και αφού όλοι οι Έλληνες φίλαθλοι είδαμε πως οι διεθνείς μας τα δώσανε όλα και απλά χάσανε στις λεπτομέρειες από μια μεγάλη ομάδα, κανείς δεν τους κατηγόρησε ούτε τους ζήτησε ευθύνες. Η δε τιμητική πέμπτη κάθε άλλο παρά αποτυχία θεωρήθηκε από τους πολλούς. Οι ίδιοι οι παίκτες όμως δεν κρύφτηκαν πίσω από το δάκτυλό τους. Απογοητευμένοι από το αποτέλεσμα που θεωρούν ότι δεν αντανακλά την αξία τους είπαν ευθέως ότι η πέμπτη θέση είναι αποτυχία και χωρίς να αναζητήσουν δικαιολογίες (δεν είμαστε στη μέρα μας, φταίει η αλλαγή ώρας, φταίει η διαιτησία, το πρόγραμμα, είμαστε άτυχοι που δεν μπήκε το τελευταίο σουτ κτλ) πήραν όλο το φταίξιμο πάνω τους . Είναι σίγουρο πως όλα τα μέλη αυτής της ομάδας κάνουν ήδη την αυτοκριτική τους και η «αποτυχία» των Ολυμπιακών αγώνων θα τους κάνει καλύτερους στο μέλλον. Η νοοτροπία αυτή είναι και ο λόγος για τον οποίο τούτη η ομάδα έχει ξεφύγει από την μιζέρια της ψωροκώσταινας και κερδίζει σεβασμό και αναγνώριση διεθνώς.
Αλήθεια που αλλού συναντάμε στη χώρα μας ανάλογα παραδείγματα; Κατά πόσο στην χώρα μας έχουμε συνηθίσει να ομολογούμε τα λάθη μας και να αναγνωρίζουμε τις ευθύνες μας αντί να τις αποφεύγουμε ή να τις κάνουμε πάσα στους άλλους;

DREAM TEAM!

2008-08-25T00:38:00.002+03:00

Η dream team της Αμερικής κατέκτησε τελικά άξια το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς αγώνες του Πεκίνου χωρίς να δώσει δικαιώματα στους αντιπάλους της να την αμφισβητήσουν καταθέτοντας όχι μόνο την την κλάση αλλά και τον ιδρώτα και την θέληση των παικτών της στο παρκέ κάθε φορά που αγωνίζονταν. Αναζητώντας τα αίτια της επιτυχίας αυτής της ομάδας των ΗΠΑ σε σχέση με τις αποτυχίες των προηγούμενων ετών που δέχτηκε αρκετά στραπάτσα σε Ολυμπιακούς αγώνες και Παγκόσμια κύπελλα πολλοί ειδικοί αναφέρθηκαν σε αλλαγές του τρόπου παιχνιδιού της, σε επιπλέον προσθήκες μεγάλων παικτών και σε τεχνικές βελτιώσεις.

Την μεγαλύτερη αλήθεια όμως την είπε ο σούπερ σταρ της Εθνικής Αργεντινής Μανού Τζινόμπιλι όταν κλήθηκε να σχολιάσει τους Αμερικανούς ενόψει της ημιτελικής αναμέτρησης της ομάδας του με αυτήν των ΗΠΑ: «Η ομάδα των ΗΠΑ είναι πολύ καλύτερη φέτος από τα προηγούμενα χρόνια γιατί οι παίκτες της παίζουν πια με περισσότερη ταπεινοφροσύνη».

YELENA ISINBAYEVA

2008-08-22T11:23:00.013+03:00

Την ίδια σχεδόν ώρα που ο πολύς κόσμος παρακολουθούσε με δέος το νεαρό Τζαμαϊκανό Μπολτ να κάνει περίπατο στον ημιτελικό των 200μ και να τερματίζει επιδεικτικά, σχεδόν περπατώντας, με μπλαζέ υφάκι (όπως επιτάσσει το μάρκετινγκ των σπριντ) , παίζοντας με τους φακούς που έπεφταν πάνω του και παρακολουθώντας την αφεντιά του από τα μάτριξ του σταδίου προδιαθέτοντας όλους μας για το ρεκόρ που θα ακολουθούσε την επομένη, μία άλλη σκηνή εκτυλίσσονταν λίγα μέτρα πιο δίπλα και συγκινούσε τους πραγματικούς φιλάθλους του αθλητισμού.

Η διάσημη Ρωσίδα επικοντίστρια Έλενα Ισιμπάγιεβα με τα αμέτρητα ρεκόρ, την τεράστια συλλογή μεταλλίων και τα αξιοζήλευτα κέρδη παραλάμβανε το δεύτερο χρυσό Ολυμπιακό της μετάλλιο. Χωρίς ίχνος τουπέ και υπεροψίας παρά το νέο ασύλληπτο παγκόσμιο ρεκόρ της την προηγούμενη ημέρα ,αλλά με σεβασμό και ταπεινοφροσύνη, η τσαρίνα του στίβου, καθ’ όλη τη διάρκεια της τελετής απονομής έκλαιγε ασυγκράτητα με λυγμούς και δάκρυα συγκίνησης σαν να ήταν η πρώτη φορά που ανέβαινε στο βάθρο.

Τα ρεκόρ και οι νίκες την κάνανε διάσημη σε όλο το παγκόσμιο κοινό, η σκηνή αυτή της απονομής όμως της έδωσαν μία θέση στις καρδιές των γνήσιων φιλάθλων που αντιλαμβάνονται τον αθλητισμό όχι σαν ένα σόου επιδόσεων αλλά πάνω απ’ όλα ως αυτουπέρβαση και ως κατάθεση ψυχής.

ΟΤΑΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΩΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

2008-08-19T18:52:00.003+03:00

Τη χρυση εποχή της ντόπας κάποια άλλα αθλήματα στην Ελλάδα σιγά, σιγά μαζεύανε κόσμο. Αθλήματα που ταιριάζουν εξίσου στην παράδοσή μας αλλά θέλουν πολύ δουλειά και τεχνική, άρα μυαλό, όρεξη, αγάπη και υπομονή. Πρόκειται για τα αθλήματα του υγρού στίβου όπου αν εξαιρέσεις το κουπί...η ντόπα δε σε βοηθά. Όταν η Τραμουντάνα γίνεται Ζέφυρος και δε το πάρεις χαμπάρι, όση ντόπα και να πάρεις θα βλέπεις τα πρύμα των άλλων.

Έτσι ταπεινά παιδιά που δεν είχαν την ικανότητα για τα R:SX όπως ο "Οδυσσέας" Κακλαμανάκης και η "Αρτεμησία" Φράι, επιλέξαν άλλοι κωπηλασία, άλλοι κανόε, άλλοι κάποια από τα έξι-εφτά διαφορετικά ιστιοπλοιικά σκάφη. Και χωρίς τυμπανοκρουσίες έχουμε:

RS:X, Kακλαμανάκης 60ς

RS:X, Φράι 15η θέση

Yngling, Τα τρία κορίτσια, 3η θέση

Μονοθέσιο Fin, Παπαθ/σιου 15η θέση

Σκάφη 470, τα δύο αγόρια 12η θέση

Κωπηλασία, τα δύο αγόρια 2η θέση

και περιμέμουμε laser θέση στη 15αδα και χάλκινο στα Tornado και στα κανόε...

Η ΚΟΣΜΟΣΥΡΡΟΗ ΤΩΝ ΕΠΙΤΥΧΙΩΝ ΚΑΙ Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΗΣ ΜΕΘΥΛΤΡΙΕΝΟΛΟΝΗΣ

2008-08-19T02:34:00.012+03:00

Από το 1992 και την Ολυμπιάδα της Βαρκελώνης είχε αρχίσει να στήνεται η βιομηχανία της ντόπας στην Ελλάδα. Πρωτεργάτες φιλόδοξοι προπονητές με τις ευλογίες των εθνικών μας αθλητικών ομοσπονδιών και εργαλεία ταλαντούχοι αθλητές έτοιμοι να κάνουν τα πάντα για μια θέση στον ήλιο. Η πολιτεία είχε αναλάβει τον πιο σημαντικό ρόλο, να βοηθήσει με κίνητρα και εξοπλισμό και να προστατέψει το κύκλωμα ντόπας ( Λιάνης, Φούρας, Σγουρός δεν γνώριζαν τίποτα;) που πλέον είχε προαχθεί σε στρατηγικό παίκτη του εμπνευσμένου κρατικού σχεδίου συλλογής αθλητικών διακρίσεων και μεταλλίων, μιας και το όραμα της σύγχρονης και ισχυρής Ελλάδας έδενε απόλυτα με τις διεθνείς διακρίσεις των Ελλήνων Αθλητών. Στην Ατλάντα ήρθαν τα πρώτα πολύ μεγάλα αποτελέσματα και στο Σίδνευ το αποκορύφωμα αλλά στην Αθήνα (στην έδρα μας παρακαλώ κάπου σκάλωσε το όλο θέμα) Μέχρι το σκάνδαλο Κεντέρη Θάνου οι πολιτικοί μας συνωστίζονταν στα αεροδρόμια για μια φωτογραφία με τους πρωταθλητές μας, οι δημοσιογράφοι έγραφαν ύμνους και οι Έλληνες φίλαθλοι πανηγύριζαν στους δρόμους για τα μετάλλια. Κι όμως όλοι μέσα μας άλλοι λίγο, άλλοι πολύ όλοι ξέραμε ή έστω υποψιαζόμαστε. Όσο όμως το σύστημα δούλευε ρολόι και οι αθλητές μας δεν πιανότανε κανείς δεν έλεγε τίποτα, όλοι είμαστε ντοπαρισμένοι με τη ντόπα της εθνικής υπερηφάνιας και συγκίνησης και στο κάτω κάτω της γραφής με μπριζόλες μόνο δεν κατακτούνται τα μετάλλια λέγαμε. Όποιος δημοσιογράφος (βλέπε Συρίγος) ή επιστήμονας (βλέπε Χάτζος) τολμούσε να πει την αλήθεια του κολλούσαμε τη ρετσινιά του συκοφάντη και του Εθνικού μειοδότη και σχολάγαμε. Μετά την υπόθεση Κεντέρη όλοι ανασκουμπωθήκαμε, οι πολιτικοί σιγά σιγά άρχισαν να παίρνουν αποστάσεις, οι δημοσιογράφοι γίνανε πιο συγκρατημένοι και ο κόσμος έχοντας πια ξεδιψάσει με τις τόσες επιτυχίες άρχισε να χάνει το ενδιαφέρον του. Προπονητές και αθλητές έμειναν μόνοι πια μαζί με τους παράγοντες των ομοσπονδιών τους μέχρι την ξεφτίλα του Πεκίνου οπότε και οι Αθλητικοί παράγοντες μαζί με τους μεγαλοπροπονητές προσπαθούν να βγάλουν την ουρά τους έξω παρατώντας τους αθλητές που ξέπεσαν από τα βάθρα των νικητών στα βάραθρα της απαξίωσης. Μέχρι και πρώην πρωταθλητές και Ολυμπιονίκες προϊόντα της πρόσφατης βιομηχανίας αθλητικών διακρίσεων ή κρυφτήκανε ή ακόμα χειρότερα έχουν μετατραπεί σε κατήγοροι των φαρμακωμένων συναθλητών (εξαίρεση ο Πύρος Δήμας που παρά το πλήγμα στο προσωπικό του γόητρο στάθηκε δίπλα και στους συναθλητές του και στον Ιακώβου ακόμα αφού έφαγε ψωμί από αυτόν).
Το Μ1 ήταν ένα ατόμικο όπλο σούπερ καταστροφικό, η ουσία Μ3 (μεθυλτριενολόνη) αποδείχτηκε το ίδιο καταστροφική για τον Ελληνικό πρωταθλητισμό, μόνο που τα βλήματα του πέτυχαν δυστυχώς κατά πως φαίνεται τους αθλητές και μόνο ενώ έπρεπε και πολλούς άλλους για να μην πω πρώτα – πρώτα τους άλλους !

ΧΑΛΟΥΜΙ ΚΑΙ ΚΟΡΝΕΣ

2008-08-14T00:48:00.007+03:00

Μετά από ένα πιάτο με χαλούμι Λάρνακας αυτό που ταιριάζει απόλυτα είναι ένας σιροπιαστός και κρεμώδης κορνές. Τι λές Σωκράτη;

ΝΤΡΙΙΙΙΝ!!!

2008-08-10T23:32:00.007+03:00

Όταν πριν τρεις εβδομάδες η Εθνική μας ομάδα μπάσκετ έκανε σκόνη άμπαλους ως μικρομεσαίους μπασκετικά αντιπάλους στο προολυμπιακό τουρνουά στην Αθήνα όλοι στην χώρα της υπερβολής μιλούσανε για σούπερ ομάδα και βάζανε στοιχήματα για το χρώμα του μεταλλίου που θα έπαιρνε η ντρημ τιμ μας στην Ολυμπιάδα.

Από τότε πέρασε αρκετός καιρός και όλες οι μεγάλες δυνάμεις του αθλήματος (Ιασπανία, ΗΠΑ, Λιθουανία, Ρωσία, Αργεντινή, Αυστραλία) πλην Ελλάδας προετοιμαζόταν στο Πεκίνο προκειμένου να εγκλιματιστούν στις συνθήκες διεξαγωγής του Ολυμπιακό τουρνουά, παίζοντας δυνατά φιλικά μεταξύ τους ώστε να τεστάρουν τις δυνάμεις τους, να διορθώσουν τις αδυναμίες τους και να φορμαριστούν. Την ίδια ώρα οι διεθνείς μας λόγω έλλειψης προγραμματισμού από μέρους Ομοσπονδίας και τεχνικής ηγεσίας αρκούταν στο να παίζουν με φουσκωμένα μυαλά οικογενειακά διπλά στην χώρα μας και στο να κάνουν ασκήσεις αφύπνισης στο Κάραβελ όπου διέμεναν ρυθμίζοντας τα ξυπνητήρια τους ώστε να κουδουνίζουν νυχτιάτικα για να συνηθίσουν να ξυπνάνε μαζί με τους Κινέζους και να μην επηρεαστούν έτσι από το τζετ λαγκ από τη στιγμή που θα έφταναν στο Πεκίνο μιας και η άφιξη τους στην πρωτεύουσα της Κίνας θα γινόταν τελευταία ώρα και δεν θα υπήρχε αρκετός χρόνος προσαρμογής. Το πιο ηχηρό όμως ξυπνητήρι το ακούσανε χθες και ο ήχος του ήταν ο ήχος του δυνατού χαστουκιού που δεχθήκανε από τους Ισπανούς και ελπίζω να ξύπνησε όλους στην ομάδα. Πάλι καλά που το χαστούκι ήρθε νωρίς νωρίς και από έναν αντίπαλο που στο κάτω κάτω μας έχει συνηθίσει στις φάπες οπότε και λίγο πολύ η ήττα ήταν στο πρόγραμμα άρα και το κακό όχι μεγάλο. Ας ελπίσουμε ότι το μήνυμα ελήφθη από αθλητές και προπονητές γιατί ακολουθούν Γερμανία και Κίνα και πλέον τα χαστούκια δεν θα μας αφυπνίζουν αλλά θα μας ζαλίζουν…

PARIS HILTON ΔΑΓΚΩΤΟ!!!

2008-08-07T19:49:00.002+03:00

Ύστερα από το σποτάκι που δημοσίευσε το επιτελείο Μακκέιν και με το οποίο παρομοίαζε τον Ομπάμα με την Πάρις Χίλτον ήρθε η απάντηση, όχι από τον Ομπάμα αλλά από την ίδια την Πάρις η οποία σε χιουμοριστικό βιντεάκι αναφέρει: «Ευχαριστώ για την υποστήριξη, ασπρομάλλη μάγκα. Δεν είμαι από τα παλιά, ούτε θέλω να φέρω την αλλαγή, όπως ο άλλος υποψήφιος, είμαι όμως καυτή. Και θέλω η Αμερική να ξέρει ότι είμαι τελείως έτοιμη να ηγηθώ» Μαζί σου Paris λέμε εμείς αφού με εσένα για πρόεδρο της υπερδύναμης και με τη φίλη σου Britney Spears υπουργό εξωτερικών να δίνετε πρώτες το παράδειγμα, υπάρχουν πολλές πιθανότητες το σύνθημα της δεκαετίας του 60 «make love not war» να γίνει επιτέλους και η κυρίαρχη πολιτική πρακτική της Αμερικάνικης διπλωματίας.

ΕΛΕΕΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΠΤΩΧΟΥΣ!

2008-08-06T13:55:00.005+03:00

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία οι παραπάνω από τους μισούς Έλληνες φορολογούμενους ισχυρίζονται ότι διαβιούν σε συνθήκες φτώχειας αφού το 54,41% των νοικοκυριών δήλωσαν οικογενειακό εισόδημα για το έτος 2007 μικρότερο από 12000 ευρώ. Κανονικά δηλαδή όλοι αυτοί θα πρέπει να σπεύσουν για να καταθέσουν αιτήσεις για το επίδομα από το ταμείο φτώχειας που έχει εξαγγείλει ο Αλογοσκούφης όταν αυτό τελικά συσταθεί. Το πρόβλημα είναι ακόμα μεγαλύτερο διότι δυστυχώς ναι μεν οι "φτωχούληδες" είναι πάρα πολλοί αλλά το χειρότερο γι' αυτούς είναι ότι κατά πως φαίνεται στην Ελλάδα δεν υπάρχουν και αρκετοί πλούσιοι για να δώσουν το κατιτίς τους σαν ελεημοσύνη. Λιγότεροι από 50000 φορολογούμενοι δήλωσαν οικογενειακό εισόδημα άνω των 80000 ευρώ το χρόνο. Σαν να λέμε δηλαδή ότι οι πλούσιοι στην Ελλάδα είναι είδος υπό εξαφάνιση και μάλλον οι πολυτελείς κούρσες και τα χλιδάτα ντυσίματα που συναντάμε καθημερινά είναι κινέζικες απομιμήσεις, οι δε βίλες με τις μεγάλες πισίνες κατασκευάζονται και συντηρούνται με προσωπική εργασία των ιδιοκτητών τους οι οποίοι προφανώς αξιοποιούν δημιουργικά τον ελεύθερο χρόνο τους εξασκούμενοι στο μυστρί και στο πηλοφόρι.

ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ, ΓΕΝΑΙΟΤΗΤΑ, ΜΕΓΑΛΕΙΟ

2008-08-02T02:46:00.003+03:00

Μαθήματα αξιοπρέπειας παρέδωσε ο πατέρας του αδικοχαμένου εικοσάχρονου Αυστραλού τουρίστα που τελικά απεβίωσε ύστερα από τον άγριο ξυλοδαρμό του από μπράβους νυχτερινών μαγαζιών στη Μύκονο. Το θέμα ήταν πιασάρικο και έκατσε λουκούμι για τις τηλεοράσεις που αρχές Αυγούστου δεν έχουν τι να παίξουν. Ο πατέρας όμως του άτυχου νέου δεν τους έκανε τη χάρη. Ο συγκεκριμένος άνθρωπος δεν ήταν από αυτούς που κάνουν τον πόνο τους θέαμα, ούτε έκλαψε, ούτε χτυπήθηκε, ούτε καταράστηκε οργισμένος θεούς και δαίμονες μπροστά στις αδηφάγες και αιμοβόρες κάμερες για χάρη των δελτίων ειδήσεων που περίμεναν ένα ρεσιτάλ δραματικής ερμηνείας για την περίσταση. Μόνο καλά λόγια είπε για τη χώρα μας, το λαό μας και τον πολιτισμό μας, μας ευχαρίστησε δε για το ενδιαφέρον και απλά θεώρησε το γιο του και την οικογένεια του άτυχους δείχνοντας μας τι εστί μεγαλοκαρδία. Το επιστέγασμα δε όλων είναι η προσφορά των οργάνων του γιου του σε Έλληνες υπηκόους.

Το μόνο που θα έπρεπε πλέον η πολιτεία σαν φόρο τιμής για τον άδικο χαμό του νέου και την αντρίκεια στάση του γονιού του είναι να καθαρίσει τον τόπο από όλους αυτούς τους φαρμακωμένους φουσκωτούς πορτιέρηδες και μπράβους που νομίζουν πως νόμος είναι τα ψεύτικα μπράτσα τους και πουλάν μαγκιά με τις πλάτες των επώνυμων επιχειρηματιών που τους έχουν προσλάβει και υπό την ανοχή της αστυνομίας για να μην πω με τη συνεργασία αυτής. Κάτι τέτοιο όμως απαιτεί γενναιότητα και το οποίο σε αντίθεση με τον Αυστραλό πατέρα του αδικοχαμένου νέου η Ελληνική πολιτεία στερείται.

ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ ΔΕΚΟ

2008-07-30T02:18:00.002+03:00

Πρόσφατα θρηνήσαμε ανθρώπινες ζωές σε εργατικό ατύχημα σε ναυπηγεία, κάθε μέρα εργάτες εργοστασίων, αγρότες και οικοδόμοι ρισκάρουν την υγεία τους και τη σωματική τους ακεραιότητα, ιδιωτικοί υπάλληλοι σκίζονται στη δουλειά για ένα ψωρομισθό, έμποροι και μικροεπιχειρηματίες ζουν υπό το άγχος των επιταγών και των χρεών και επιστήμονες ελεύθεροι επαγγελματίες έχουν θυσιάσει την προσωπική τους και την οικογενειακή τους ζωή στο βωμό του ανταγωνισμού κυνηγώντας τις δουλειές που όλο και λιγοστεύουν κυνηγημένοι από τις δημόσιες υπηρεσίες και τη γραφειοκρατία. Για όλους αυτούς κανένας δρόμος δεν έκλεισε, κανένας διακόπτης ρεύματος δεν έπεσε, κανένα δρομολόγιο λεωφορείου, τραίνου, πλοίου, αεροπλάνου δεν ματαιώθηκε, κανένας συνδικαλιστής, εργατοπατέρας βουλευτής δεν αγανάκτησε. Μόλις πήγε κάποιος να αγγίξει τα προνόμια των υπαλλήλων των ΔΕΚΟ αμέσως σήμανε συναγερμός, οι φρουροί του συντάγματος τινάχτηκαν από τον ύπνο τους στις παραλίες και οι ευαίσθητοι αγωνιστές για τα δικαιώματα των εργαζομένων βγήκαν μέσα στο κατακαλόκαιρο από τη θάλασσα για να υποστηρίξουν το δίκαιο του εργάτη.

ΝΤΙΡΚ ΝΟΒΙΤΣΚΙ

2008-07-22T02:06:00.007+03:00

Ο Ντιρκ Νοβίτσκι θεωρείται στα τριάντα του χρόνια ο μεγαλύτερος Γερμανός μπασκετμπολίστας όλων των εποχών, είναι ο δεύτερος πιο αναγνωρίσιμος σύγχρονος Γερμανός αθλητής παγκοσμίως (μετά τον οδηγό της φόρμουλα Μίκαελ Σουμάχερ), είναι από τους πρωταγωνιστές στο πρωτάθλημα μπάσκετ του ΝΒΑ και αμείβεται με περίπου 20.000.000 δολάρια το χρόνο. Όλα τα παραπάνω αποδεικνύουν απλά και μόνο το ταλέντο, την αξία και την επιτυχία του συγκεκριμένου αθλητή. Την αγάπη όμως και την ευγνωμοσύνη των συμπατριωτών του προς το πρόσωπο του αλλά και τον καθολικό σεβασμό από το παγκόσμιο φίλαθλο κοινό τα κέρδισε ο Νοβίτσκι όχι με τα κατορθώματα του στο ΝΒΑ αλλά με την αγωνιστικότητα, την αυταπάρνηση, το πάθος και τον πατριωτισμό με τον οποίο αγωνίζεται κάθε Καλοκαίρι σε όλες τις διεθνείς διοργανώσεις (ανελλιπώς από το 1999 εώς σήμερα) με τη φανέλα της Εθνικής Γερμανίας. Κάθε Καλοκαίρι, την ίδια στιγμή που οι περισσότεροι αστέρες του ΝΒΑ κάνουν διακοπές και συμμετέχουν σε διαφημιστικές καμπάνιες αναψυκτικών ή παίζουν ρολάκια σε ταινίες του Χόλυγουντ κερδίζοντας μερικά εκατομμυριάκια δολάρια ακόμα, ο Ντιρκ Νοβίτσκι κερδίζει σε εκτίμηση μέσα στις συνειδήσεις των αγνών φιλάθλων, που έχουν την τιμή να παρακολουθούν έναν αστέρα να χύνει ιδρώτα στο παρκέ αγωνιζόμενος με ταπεινοφροσύνη και υπερηφάνια για το εθνόσημο στο στήθος σαν απλός στρατιώτης και χωρίς ίχνος βεντετισμού και κομπασμού, όχι σε καμιά ντριμ τιμ αλλά στην μικρομεσαία μπασκετικά Εθνική Γερμανίας έχοντας για συμπαίχτες μπασκετμπολίστες παγκοσμίως άγνωστους. Πρόσφατα τον είδαμε και στο προολυμπιακό τουρνουά της Αθήνας να τα δίνει όλα για να πετύχει, στα τριάντα του για πρώτη φορά, την πρόκριση και τη συμμετοχή του στους Ολυμπιακούς αγώνες, κάτι που για τον ίδιο αποτελεί όνειρο ζωής 'οπως είχε δηλώσει. Το κλάμα του, ξέσπασμα χαράς και συγκίνησης μετά τη νίκη πρόκριση της Γερμανίας επί του Πόρτο Ρίκο μας δηλώνει ότι ,ακόμα και στις μέρες μας που ο Αθλητισμός έχει γίνει εμπόρευμα και οι αθλητές πλασιέ προϊόντων, υπάρχουν κάποιοι σοβαροί λόγοι για να καθίσουμε και φέτος να παρακολουθήσουμε μια ακόμα Ολυμπιάδα.

ΕΔΩ ΑΛΑΒΑΝΙΑ!

2008-07-18T01:34:00.009+03:00

Πριν ακόμα καταθέσει ο Στυλιανίδης νομοσχέδιο για τα κολέγια και τα κέντρα ελευθέρων σπουδών, πριν καλά καλά καταλάβουμε τις προθέσεις του για το συγκεκριμένο ζήτημα ξεσηκώθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ και το ντουέτο Τσίπρας Αλαβάνος και του τα έψαλλαν ένα χεράκι λέγοντας του πάρε τη βόμβα μολότοφ πίσω αλλιώς από Δευτέρα όλοι στους δρόμους.
Για σταθείτε ρε παιδιά! Όλοι συμφωνούμε ότι υπάρχει σοβαρό θέμα και πως το συγκεκριμένο τοπίο στην εκπαίδευση είναι θολό και χρειάζεται αποσαφήνιση. Αυτή τη στιγμή τα κέντρα ελευθέρων σπουδών παρέχουν αμφιβόλου ποιότητας εκπαίδευση λειτουργούν χωρίς σαφείς προδιαγραφές και μοιράζουν τίτλους ελπίδας σε χιλιάδες νέους, που όσο δεν μπαίνει μια τάξη στο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας τους αύριο δικαιολογημένα θα διεκδικούν επαγγελματικά δικαιώματα και αναγνώριση. Υποχρέωση και ρόλος του υπουργού παιδείας είναι να ετοιμάσει και να φέρει προς συζήτηση ένα νομοσχέδιο για να αντιμετωπίσει ένα υπαρκτό πρόβλημα που διαρκώς μεγαλώνει. Δεν θα σχολιάσω το νομοσχέδιο που μόλις πριν από ώρες κατατέθηκε και μόλις μάθαμε δυο τρεις γενικές γραμμές σχετικά με το που προσανατολίζεται, δεν είναι αυτό το θέμα του άρθρου. Αφού έχει πια κατατεθεί το νομοσχέδιο στη βουλή προς συζήτηση το κάθε κόμμα σωστά θα κάνει να το μελετήσει, να τοποθετηθεί, να θέσει τις ενστάσεις του ή και να το υπερασπιστεί στα σημεία εκείνα που συμφωνεί. Αυτό σημαίνει διάλογος. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο ΣΥΡΙΖΑ πριν ακόμα διατυπωθεί η πρόταση πετάχτηκε και φώναξε όχι. Το χειρότερο δε, είναι ότι εμμέσως εκβίασε την κυβέρνηση λέγοντας την μην φέρνεις νομοσχέδιο αλλιώς θα γίνει πάλι του αγνώστου στρατιώτη και μάλιστα προχώρησε ακόμα πιο μακριά προειδοποιώντας ότι ο νόμος (εφόσον δηλαδή το άγνωστο ακόμα νομοσχέδιο ψηφιστεί) δεν θα εφαρμοστεί. Σαν να λέει δηλαδή (όπως έγινε και με το νόμο για τους πρυτάνεις ) στα παπάρια μας η βουλή και οι ψηφοφορίες, εμείς κι αν είμαστε μειοψηφία βγαίνουμε στους δρόμους, τα κάνουμε όλα λίμπα και ούτε νόμος ούτε ζημιά.

Οι Τσιπροαλαβάνηδες κατηγορούν τον Καρατζαφέρη και το κόμμα του για φασισμό, αλήθεια αυτοί σε τι διαφέρουν; Έχουν σκεφτεί μήπως είναι απλά η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος;

ΝΙΚΟΛΑ ΣΑΡΚΟΖΙ

2008-07-16T00:10:00.004+03:00

Στην εποχή μας οι περισσότεροι ευρωπαίοι ηγέτες είναι απλοί διαχειριστές εξουσίας που προετοιμάζονται για τις εξελίξεις που θα έρθουν ή ακόμα χειρότερα τρέχουν για να προλάβουν τις εξελίξεις που τους προσπέρασαν. Εκλείπουν οι πραγματικοί ηγέτες αυτοί δηλαδή που θα προκαλέσουν οι ίδιοι τις εξελίξεις. Ο Νικολά Σαρκοζί δεν γέμισε από την αρχή στο μάτι λόγω ύψους, λοιδωρήθηκε αρκετά για τη σχέση του με τη μοντέλα και επικρίθηκε κάποιες φορές για την συμπεριφορά του.

Η στάση του όμως μέχρι τώρα στην Ευρωπαϊκή ένωση και στο ΝΑΤΟ δείχνει ηγέτη που δεν αρκείται με το να προσδεθεί στο άρμα κάποιας υπερδύναμης γιατί πιστεύει για υπερδύναμη το άρμα της χώρας του. Τη λάμψη που ακτινοβολεί σαν προσωπικότητα και τη γοητεία που αποπνέει σαν ρήτορας τα γευτήκαμε και οι Έλληνες κατά την επίσκεψη του στην Ελλάδα και κυρίως κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στη βουλή μας. Η πρωτοβουλία του για τη δημιουργία της ένωσης των χωρών της Μεσογείου και το πάθος με το οποίο υπερασπίστηκε την ιδέα στη σύνοδο των Μεσογειακών κρατών την οποία οργάνωσε μάλιστα την ημέρα της πτώσης της Βαστίλλης, φανερώνουν ότι έχει και όραμα και θέληση. Ελπίζουμε να έχει και τις ικανότητες. Το μέλλον θα δείξει.

FREE AGIA SOPHIA

2008-07-13T16:17:00.009+03:00

Επιστολή στον Ερντογάν έστειλε ο Ελληνοαμερικανός πρόεδρος της οργάνωσης «Παγκόσμιο Συμβούλιο για την Αποκατάσταση της Αγίας Σοφίας» ( www.freeagiasophia.org) Κρις Σπύρου με την οποία ζητάει από τον Τούρκο πρόεδρο να αναλάβει πρωτοβουλίες, ώστε να σταματήσει η βεβήλωση της Αγιάς Σοφιάς και να λειτουργήσει πάλι ως χριστιανικός ναός. Παράλληλα, ενημερωτικές επιστολές και φωτογραφικά ντοκουμέντα έστειλε και στους ηγέτες διεθνών οργανισμών , μεγάλων χωρών και θρησκευτικών δογμάτων: «Είναι ντροπή, για τον πολιτισμένο κόσμο του 2008, να έχει μετατραπεί η Αγία Σοφία σε καταφύγιο τρωκτικών, χώρο σίτισης και κατάλυμα για περιστέρια, σε εκθεσιακό χώρο φτηνής τέχνης και εμπορικών προϊόντων καθώς και σε χώρο συναθροίσεων, όπου σε καθημερινή βάση βασιλεύει η προκλητική και ασεβής συμπεριφορά των τουριστών»,
Εγώ πάλι δεν καταλαβαίνω γιατί ενοχλείται τόσο πολύ ο Κρις Σπύρου και τα βάζει εμμέσως με την καλή μας γειτόνισσα Τουρκία προσπαθώντας να αμαυρώσει και το Ευρωπαϊκό της προφίλ, την ώρα που οι Ελληνικές κυβερνήσεις, τα υπουργεία πολιτισμού, παιδείας και θρησκευμάτων, η Ορθόδοξη Ελληνική Εκκλησία, αλλά και οι Έλληνες εκπρόσωποι της Unesco που υποτίθεται ότι προστατεύει την Αγιά Σοφιά ως ένα από τα σημαντικότερα παγκόσμια μνημεία κάνουν τουμπεκί εδώ και τόσα χρόνια. Προφανώς, εκτός από τον υποχόνδριο κύριο Σπύρου κανείς άλλος δεν βλέπει να έχουν γίνει βεβηλώσεις στο παγκόσμιο αυτό μνημείο που χαίρει της απόλυτης φροντίδας από τους Τούρκους όπως και τόσα άλλα μνημεία που βρίσκονται στην Τουρκική επικράτεια.
Και για να εξηγούμαστε, δηλαδή, δεν ενοχλούμαστε καθόλου που η Αγία Σοφία έχει μετατραπεί σε χώρο στέγασης Τούρκικου παζαριού αφού μ’ αυτόν τον τρόπο επιτελεί θεάρεστο φιλανθρωπικό έργο καθώς έτσι κονομάνε και οι φτωχοί και ταλαίπωροι Τουρκαλάδες, πουλώντας φουντωτά φεσάκια, βράκες και γιαταγάνια ιμιτασιόν στα Αμερικανάκια και στους Γιαπωνέζους τουρίστες με τα χοντρά πορτοφόλια. Επίσης, φυσικά δεν μας πειράζει που αυτό το σπουδαίο μνημείο της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς προάγει σήμερα τον πολιτισμό γενικότερα έχοντας την τιμή να φιλοξενεί κατά καιρούς εκθέσεις έργων τέχνης από τους Τούρκους Νταβίντσι αλλά και επιδείξεις μόδας από διάσημους παρακαλώ Τούρκους μόδιστρους. Για να κάνουν τη χάρη δε σε κάποιους θρησκόληπτους οπισθοδρομικούς, προνόησαν οι θεοσεβούμενοι φίλοι μας οι Τούρκοι και ασβέστωσαν τις τοιχογραφίες ώστε να μην βλέπουν οι Άγιοι τις χοντροκώλες Τουρκάλες στην πασαρέλα και σκανδαλίζονται. Για το γεγονός ότι ο ιερός ναός αποτελεί καταφύγιο και χώρο σίτισης για περιστέρια, γάτες, ποντίκια, αρουραίους και ερπετά και άλλα πλάσματα του Θεού, όχι μόνο δεν ντρεπόμαστε αλλά είμαστε υπερήφανοι αφενός γιατί είμαστε φιλόζωοι αφετέρου δε γιατί έτσι δίνεται επί γης το παράδειγμα για το πώς θα είναι αύριο ο παράδεισος όπου σύμφωνα με όσα μάθαμε και στα θρησκευτικά του σχολείου άνθρωποι και ζώα θα ζούμε μαζί με χαρά και αρμονία. Τέλος, όσων αφορά την προκλητική και ασεβή συμπεριφορά των τουριστών που κόβουν βόλτες μέσα στην εκκλησία με σαγιονάρες, σορτσάκια, ξέκωλες φούστες και φωτογραφίζονται μπρος στην ωραία πύλη αγκαζέ ή πιασμένοι χεράκια δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά παρά να πούμε και εμείς ελάτε όπως είστε.
Γι αυτό κύριε Κρις Σπύρου μην περιμένετε ότι η προσπάθεια σας θα βρει ανταπόκριση από όλους εμάς. Σίγουρα όμως θα υπάρχουν κάποιοι που νοιάζονται. Γυρίστε την πλάτη λοιπόν σ’όλους αυτους που αδιαφορούν και φέρτε στο μυαλό σας την εικόνα μιας Πολίτισσας γιαγιάς και ενός παιδιου που ακούει τους παρακατω στίχους και ρωτά.
«Μόν' στείλτε λόγο στη Φραγκιά, να 'ρθούνε τρία καράβια, το 'να να πάρει το σταυρό και τ' άλλο το βαγγέλιο, το τρίτο το καλύτερο την Αγια Τράπεζά μας μη μας την πάρουν τα σκυλιά, μη μας την μαγαρίσουν»

ΒΡΕ ΗΜΑΡΤΟΝ!!!

2008-07-08T13:44:00.007+03:00

Πάνε μήνες αφότου ξέσπασε το σκάνδαλο SIEMENS και πέρα από τη μίζα Τσουκάτου που είναι σταγόνα στον ωκεανό τα μόνα που μάθαμε είναι τις παρέες των υπουργών, τις νυν και πρώην συζύγους τους, τα εξοχικά τους, που παραθερίζουν, αν τους αρέσει η μπάλα και άλλα τέτοια που υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να παίζουν μόνο στο δελτίο ειδήσεων του STAR και στα Life Style περιοδικά. Μετά το τέλος του γιούρο είναι αλήθεια ότι δυσκολευόμαστε να πέσουμε στην καθημερινότητα αλλά ευτυχώς το κενό που δημιουργήθηκε ήρθε το πολιτικό ρεπορτάζ για να το καλύψει επάξια. Το μεγαλύτερο πολιτικό σκάνδαλο έχει καταντήσει τελικά τοπικό ντέρμπυ μεταξύ Παπανδρεϊκών και Σημιτικών στο ΠΑΣΟΚ και μεταξύ Μητσοτακικών και Καραμανλικών στη Νέα Δημοκρατία. Ο Καρατζαφέρης το παίζει διαιτητής σφυρίζοντας τα φάουλ και τα πέναλτι, ο Τσίπρας με τον Αλαβάνο σχολιάζουν τις φάσεις κάθε φορά σε ρόλο Μίχου και Κωστή ενώ η Παπαρήγα έχει βολευτει στην εξέδρα με το να είναι απλός θεατής. Οι δημοσιογράφοι των δελτίων δεν βάζουν γλώσσα και μας τα πρήζουν όσο δεν πάει παπαρολογώντας για κάθε ασήμαντη λεπτομέρεια και έχουν γίνει χειρότεροι και από τον Παύλο Παπαδημητρίου (γνωστό και ως μπουρουμπουπού) της αθλητικής Κυριακής. Μ’ αυτά και μ’ αυτά για την ταμπακέρα δε βλέπω να μαθαίνουμε ποτέ (άλλωστε σε λίγο καιρό αρχίζουν και οι Ολυμπιακοί του Πεκίνο οπότε αντίο Siemens από την επικαιρότητα).

Κι εδώ που τα λέμε δηλαδή εμείς περιμένουμε τελικά από τους πολιτικούς να μας αποκαλύψουν αυτά που οι πολιτικοί αρπάξανε και από τους δημοσιογράφους υπαλλήλους των καναλαρχών και των μεγαλοεκδοτών να σκάψουν το λάκκο ενός κατεστημένου από το οποίο αυτοί πρώτοι κερδίζουν. Βρε ήμαρτον που λέει και ο Γεωργίου!

ΑΝΑΓΕΝΝΗΜΕΝΟΣ ΤΗΝ 4η ΙΟΥΛΙΟΥ

2008-07-04T10:17:00.005+03:00

Τέσσερα χρόνια μετά και Ελλάς ολέ ολέ δε σταματώ να τραγουδώ ποτέ!

ΜΕ ΚΕΜΑΛ, ΜΑΝΤΗΛΑ ΚΑΙ ΣΗΜΑΙΕΣ ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΓΙΟΥΡΟ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΘΕ 4 ΧΡΟΝΙΑ

2008-07-03T13:55:00.006+03:00

Όταν επισκέφτηκα την Τουρκία το πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση ήταν οι τεράστιες Τουρκικές σημαίες που είτε ανέμιζαν σε μεγάλους ιστούς ή κάλυπταν τις προσόψεις πολυώροφων κτιρίων και οι φωτογραφίες του Κεμάλ που κρεμόταν στους τοίχους όλων των δημόσιων κτιρίων καθώς και στα εστιατόρια, στα μαγαζιά και στις καφετέριες. Όπου και αν σταθεί κανείς μέσα σε μια Τουρκική πόλη νιώθει τη σκιά της σημαίας να τον πλακώνει και το βλέμμα του Κεμάλ να τον παρακολουθεί σε κάθε του βήμα. Μα αυτός ο ταλαίπωρος κοσμάκης της Τουρκίας που ζει μέσα στη φτώχεια και τη βρώμα τόσο πώρωση έχει με την πατρίδα και τέτοια λατρεία για τον Κεμάλ; Όσο πώρωση και λατρεία είχαν οι Έλληνες για το πουλί και τον Παπαδόπουλο επί χούντας και για το Βασιλιά ακόμα πιο παλιά. Από φόβο και για να έχει το κεφαλάκι του σίγουρο ο κάθε μπαρμπαγιάννης κρεμούσε στον τοίχο της ταβέρνας πότε το βασιλιά , πότε τον Παπαδόπουλο, πότε τον Καραμανλή ανάλογα με τις εξελίξεις. Όχι πως υπήρχε νόμος να το επιβάλει, ούτε τώρα υπάρχει στην Τουρκία φαντάζομαι. Αυτό που φοβόταν ο μπαρμπαγιάννης ήταν το λεγόμενο παρακράτος και αυτό που φοβάται ο έρμος ο Μουσταφά στην Τουρκία είναι το λεγόμενο βαθύ κράτος που άμα σε βάλει στο μάτι… γκρίζος λύκος που σε έφαγε. Δε σε γλυτώνει ούτε ο ίδιος ο Αλλάχ!.

Και έρχεται τώρα ο Ερντογάν και λέει όχι άλλο Κεμάλ ζητώ το Ισλάμ και η μαντήλα. Και πάνε να τον φάνε από Πρωθυπουργό και πολιτικό με το έτσι θέλω και να το βγάλουν στην ανεργία την ίδια στιγμή που αυτός χώνει στη φυλακή Στρατηγούς και βαθυκρατικούς. Σαν να μου φαίνεται ότι οι ταλαίπωροι οι Τουρκαλάδες μπήκαν σε μεγάλες περιπέτειες. Γιατί αν υποθέσουμε ότι ο Ερντογάν παίρνει πόδι τελικά, οι ισλαμιστές που θα τον διαδεχτούν στην πολιτική σκηνή δε νομίζω ότι θα είναι το ίδιο καλά παιδιά και τόσο μετριοπαθείς. Αν πάλι μείνει στη θέση του ο Ερντογάν να δω πως θα καθαρίσει με τους στρατιωτικούς και τους κεμαλιστές τώρα που άνοιξε πόλεμο μαζί τους. Μ’ αυτά και μ’ αυτά αντίο Ευρώπη για Τουρκία. Μόνο το γιούρο κάθε τέσσερα χρόνια θα έχουν να περιμένουν για να νιώθουν κι αυτοί Ευρωπαίοι.

Την Κυριακή 6 Ιουλίου συμπληρώνονται 13 χρόνια από τον θάνατο του Τούρκου συγγραφέα Αζίζ Νεσίν ο οποίος στην εισαγωγή του βιβλίου του «Ο καφές και η δημοκρατία» αναρωτιότανε γιατί σ’ αυτόν το ρημαδότοπο που ευδοκιμεί τόσο πολύ ο καφές δεν γίνεται να ευδοκιμήσει και η Δημοκρατία.

ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΚΑΦΕ;

2008-07-02T11:26:00.002+03:00

Η αλυσίδα καταστημάτων καφέ "Στάρμπακς" πρόκειται να "παγώσει" τη λειτουργία 600 καταστημάτων της στις Ηνωμένες Πολιτείες εξ αιτίας της οικονομικής κρίσης που πλήττει τους καταναλωτές οι οποίοι αδυνατούν να πληρώνουν 4 δολάρια για ένα φλιτζάνι καφέ (σαν να λέμε δηλαδή 2,50 ευρώ). Στην Ελλάδα πάλι η οικονομική κρίση ούτε που ακούμπησε τον καφέ. Ίσα ίσα που μάλλον τον βοήθησε να ανέβει κι άλλο. Φαίνεται πως ο Έλληνας αφού πάει στο σούπερ μάρκετ και τσαντίζεται μιας και δεν μπορεί να αγοράσει 1 λίτρο γάλα με 1,40 ευρώ αράζει μετά στην καφετέρια για να χαλαρώσει από τα νεύρα του πίνοντας το καφεδάκι του με 3,00 ευρώ το λιγότερο, (αν είναι συνοικιακή καφετέρια ) καπνίζοντας εώς και μισό πακέτο τσιγάρα (1,50 ευρώ) γιατί καφές χωρίς τσιγάρο δε λέει και κάνει κουβεντούλα με τα φιλαράκια του σχολιάζοντας την ακρίβεια στη λαϊκή και την τιμή του πετρελαίου.

ΕΔΩ ΤΟ ΚΑΛΟ ΕΦΑΠΑΞ!

2008-07-01T12:35:00.005+03:00

Την ίδια στιγμή που η Τρίτη ηλικία στη χώρα μας διαμαρτύρεται για τις συντάξεις φτώχειας, η Ελλάδα αποτελεί τη γη της απαγγελίας για τις απανταχού γεροντάρες της παγκόσμιας ποδοσφαιρικής και μουσικής σκηνής. Παλιές δόξες του ποδοσφαίρου (Ριβάλντο, Αμορόζο σήμερα, Σόουζα, Ασσάνοβιτς και ένα σωρό άλλοι παλιότερα) κολλάνε τα τελευταία τους ένσημα στην Ελλάδα για να έχουν να τρώνε μέχρι τα βαθειά γεράματα. Οι παππούδες και οι γιαγιάδες της ροκ και της ποπ μουσικής (ο κατάλογος με τα διάσημα ονόματα του παρελθόντος είναι ατελείωτος), μας κάνουν τη χάρη πια και επισκέπτονται κάθε Καλοκαίρι την Ψωροκώσταινα που κάποτε σνομπάρανε, για να συμπληρώσουν το εφάπαξ της κυρίας σύνταξης τους. Έτσι τελευταία παρακολουθούμε και τους χιλιάδες fun της Madonna (νέους κυρίως), που μπορεί να μην τους φτάνουν για να βγάλουν το μήνα , αλλά εντούτοις ιδροκοπούν συνωστισμένοι στις ουρές μέσα στη ντάλα του Καλοκαιριού για να πληρώσουν πανάκριβα την εισφορά τους για το επικουρικό ταμείο της διάσημης γιαγιάς.

ΠΕΤΡΟΥΛΗΣ!

2008-06-26T09:25:00.004+03:00

Τους έκανε όλους στο επιτελείο της κυβέρνησης να τρέχουν τις προάλλες ο Πέτρος Τατούλης με τις αντιρρήσεις του για το χωροταξικό νομοσχέδιο. Θέμα κομματικής πειθαρχίας τέθηκε από την κυβέρνηση και περιμένανε, θα ψηφίσει ναι για το χωροταξικό ή όχι ο Πέτρος και δώστου να μαδάνε μαργαρίτες. Ανέβηκε στο βήμα , λοιπόν ο Πέτρος Τατούλης και αφού συνόψισε τις σοβαρές διαφωνίες του για το νομοσχέδιο και τους λόγους για τους οποίους δεν θα έπρεπε να ψηφιστεί είπε και τα παρακάτω:

“Είναι η ώρα να ξανασυζητήσουμε σε αυτόν τον τόπο και σε αυτήν εδώ την αίθουσα για την ποιότητα της δημοκρατίας που θέλουμε να υπηρετήσουμε. Πρέπει όλοι μαζί ρητά να καταδικάσουμε όλες αυτές τις πρακτικές ολοκληρωτικών αντιλήψεων που επιβάλλουν κάθε φορά στους βουλευτές μέχρι ποιοι σημείου (και αν) μπορούν να εκφράζουν τις απόψεις τους. Ο όρος της κομματικής πειθαρχίας είναι μια έννοια που δεν μπορεί να έχει καμία σχέση με τις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες. Είμαστε ελεύθεροι άνθρωποι, που μπορούμε να διατυπώνουμε ελεύθερα τις απόψεις μας. Και αυτό δεν μπορεί κάθε φορά να ερμηνεύεται από διάφορους κύκλους ως επιχείρηση υπονόμευσης της παράταξης και του κύρους των θεσμών.. Και ανακεφαλαιώνω. Πέραν του ζητήματος του προϋπολογισμού και της ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, καμία άλλη ψηφοφορία δεν πρέπει να ξεκινά από δεδομένες αφετηρίες. Διότι, αν αυτό δεν ισχύσει σύντομα δεν θα μπορούμε να μιλούμε για κοινοβουλευτική δημοκρατία, αλλά για μια υπό περιορισμό δημοκρατία. Και ας μη γελιόμαστε. Σε μια τέτοια δημοκρατία πλησιάζουμε, αν κρίνουμε από τις απόψεις που με κατάπληξη ακούσαμε τελευταία, ότι δήθεν «όλοι εμείς κρινόμαστε από την συνεισφορά μας στην κυβέρνηση και το κόμμα»! Λες και εκλεγόμαστε για να υπηρετούμε/ εξυπηρετούμε εμάς τους ιδίους και όχι τον Τόπο! Ενδιαφέρουσα άποψη πράγματι! Πλην όμως άκρως επικίνδυνη, ιδιοτελής και ωφελιμιστική!”

Επειδή όμως άλλο τα λόγια άλλο η κάλπη σαν ήσυχο αρνάκι ο Πετρούλης συμμορφώθηκε και ψήφισε ΝΑΙ (δηλαδή ΜΠΕ!)

ΜΑΥΡΟ ΑΣΠΡΟ

2008-06-24T13:44:00.002+03:00

Νεοδιόριστη φιλόλογος σε γυμνάσιο ακριτικής περιοχής στη Θράκη μου ανέφερε εμπειρίες της από το σχολείο στο οποίο δίδαξε την πρώτη της χρονιά ως καθηγήτρια. Μου ανέφερε ανάμεσα στα άλλα λοιπόν ότι μέσα στο τμήμα στο οποίο δίδασκε υπήρχε ένας μαθητής με προφανές μαθησιακό πρόβλημα και διασπαστική συμπεριφορά που όχι μόνο αδυνατούσε να παρακολουθήσει την υπόλοιπη τάξη αλλά παρεμπόδιζε συνεχώς και τη διδασκαλία του μαθήματος. Επίσης μέσα στο ίδιο τμήμα υπήρχε και ένα παιδί το οποίο ήταν αδύνατο να συμμετέχει στο μάθημα γιατί πολύ απλά δεν άκουγε καλά κάτι το οποίο είχε αντίκτυπο και στην ομιλία του. Τέλος ένας εκ των μαθητών του ίδιου πάντα τμήματος ήταν παιδί μεταναστών από τη Βουλγαρία το οποίο γνώριζε ελάχιστα τα Ελληνικά σε βαθμό που να μην μπορεί να συνεννοηθεί με τους συμμαθητές του ούτε καν για πολύ απλά ζητήματα κανόνων παιχνιδιού στα διαλλείματα και φυσικά η συμμετοχή του στο μάθημα περιοριζόταν μόνο στην απλή αναγραφή του ονόματος του στο παρουσιολόγιο. Στην απορία μου σχετικά με το τι πρωτοβουλίες ανέλαβε ο σύλλογος των καθηγητών του σχολείου για τα συγκεκριμένα παιδιά και για το κατά πόσο συζητήθηκε το θέμα αυτό στις συνελεύσεις του η απάντηση ήταν απογοητευτική. Στις συνελεύσεις δεν συζητιούνταν τέτοια θέματα και το μόνο για το οποίο φρόντισαν οι καθηγητές ήταν να βαθμολογήσουν επιεικώς τους συγκεκριμένους μαθητές για να μην χάσουν τη χρονιά (λες και με αυτόν τον τρόπο την κέρδισαν).

Ο παλιόφιλος μου Νίκος είχε την ευκαιρία τους τελευταίους οκτώ μήνες να δουλέψει στο Σαν Φραντσίσκο των Ηνωμένων Πολιτειών και σε λίγες εβδομάδες επιστρέφει στην Ελλάδα και πάλι όπου βρίσκεται η έδρα της μόνιμης εργασίας του. Εδώ και ενάμιση μήνα εγκαταστάθηκαν μαζί του η γυναίκα του και τα δύο παιδιά τους ο Οδυσσέας τεσσάρων ετών και το νεογέννητο μωρό τους. Σκέφτηκαν λοιπόν ο Νίκος και η σύζυγος του ότι για τους δύο μήνες που θα παρέμεναν μαζί στην Αμερική καλό θα ήταν να έστελναν το μικρό Οδυσσέα σε ένα δημόσιο νηπιακό σταθμό της περιοχής. Μου διηγήθηκε λοιπόν ότι αφού επισκέφτηκαν τον νηπιακό σταθμό και καταευχαριστήθηκαν από τις παροχές, το πρόγραμμα διδασκαλίας, το περιβάλλον και το προσωπικό και αφού εξετάστηκε πρώτα το παιδί από γιατρούς και ελέγχθηκε και το βιβλιάριο υγείας του ως προς τα εμβόλια και τις ασθένειες που έχει περάσει προχώρησε στην εγγραφή. Η πρώτη του έκπληξη ήταν ότι ενώ ο ίδιος δεν ήταν Αμερικανός πολίτης η εγγραφή του Οδυσσέα στο νηπιαγωγείο ήταν εντελώς δωρεάν. Η δεύτερη έκπληξη του ήταν το γεγονός πως του δώσανε ένα ερωτηματολόγιο προς συμπλήρωση εις διπλούν. Το δεύτερο αντίτυπο ήταν απλά η μετάφραση του πρώτου στα Ελληνικά σε περίπτωση που ο Έλληνας γονέας δεν μπορούσε να κατανοήσει και να απαντήσει στο πρώτο λόγω δυσχέρειας με την Αγγλική γλώσσα. Αφού λοιπόν έγινε η εγγραφή του Οδυσσέα, οι ειδικοί εκπαιδευτές τον αξιολόγησαν με κάποια τεστ και τον κατέταξαν με γνώμονα το μαθησιακό του επίπεδο σε ανάλογο τμήμα. Έκτοτε καθημερινά ενημερώνουν γραπτώς τους γονείς του για την εξέλιξη του, για τυχόν παρατηρήσεις των εκπαιδευτικών ως προς τη συμπεριφορά του και τους συμβουλεύον πάντα γραπτώς για το τι πρέπει οι ίδιοι να κάνουν για να βοηθήσουν το παιδί τους πάνω σε συγκεκριμένα θέματα καθώς και στις εργασίες που του ανέθεταν να κάνει στο σπίτι. Η μεγαλύτερη έκπληξη του Νίκου ήταν όταν μόλις λίγες μέρες μετά την εγγραφή του Οδυσσέα τον ενημερώσανε ότι θα ερχόταν από άλλη περιοχή καθηγητής Αγγλικών με γνώση των Ελληνικών ώστε να διδάσκει Αγγλικά στον Οδυσσέα . Ο Νίκος τους επανέλαβε πως θα παρέμενε στην Αμερική για δύο μόλις μήνες ακόμα οπότε και ίσως να μην άξιζε τον κόπο και το κόστος μια τέτοια προσπάθεια. Οι υπεύθυνοι όμως του σχολείου επέμεναν πως έτσι ήταν το σωστό να γίνει και αφού μάλιστα ο χρόνος ήταν περιορισμένος έπρεπε να επισπεύσουν τις διαδικασίες για να μην χαθεί ούτε μία ημέρα!

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΟΥ ΠΙΑΝΕΙ ΤΗ ΜΥΤΗ ΤΟΥ ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΑΜΟΛΗΣΕΙ

2008-06-20T11:33:00.003+03:00

Είχε χαλάσει τον κόσμο το ΠΑΣΟΚ, από την πρώτη στιγμή που κάτι άρχισε να τρέχει με τη SIEMENS. Πριν καλά – καλά πάρουμε πρέφα περί τίνος πρόκειται και με το άκουσμα των πρώτων ψιθύρων άρχισε να σκούζει και να ζητάει εξεταστικές επιτροπές, να κατηγορεί την κυβέρνηση για προσπάθεια συγκάλυψης του σκανδάλου, να χαρακτηρίζει ενόχους όσους Νεοδημοκράτες είχαν τηλέφωνα, ψυγεία και κουζίνες SIEMENS και στο φινάλε να κατονομάζει τους Μητσοτάκηδες (τα θέλει και αυτονών ο κώλος τους ) ως πέτρα του πιο πρωτότυπου σκανδάλου (λευκές μίζες) αφού τσίμπησαν, λέει ,μίζες για τις οποίες φρόντισαν μάλιστα να κόψουν τιμολόγια και αποδείξεις.

Τελικά στην περίπτωση αυτή κολλάει άψογα το γνωμικό με τον διαμαρτυρόμενο κλανιάρη. Αν σε μια παρέα αρχίζει κάτι να βρωμάει δεν χρειάζεται να αναρωτιέσαι πολύ για το ποιος άφησε να του ξεφύγει. Ο πρώτος που πιάνει τη μύτη του και δυσφορεί προκλητικά μορφάζοντας με αηδία , αυτός και την έχει αμολήσει!

Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΤΟΥ ΤΣΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΣΑΒΕΣ

2008-06-19T11:02:00.010+03:00

Τον Αλέξη Τσίπρα τον συμπαθώ για δύο λόγους. Πρώτον γιατί ήμασταν συμφοιτητές στο ίδιο έτος στο Πολυτεχνείο (τότε που ο Αλέξης είχε γενάκι αλά Τσε )και παρότι δεν κάναμε παρέα τον πήγαινα από τότε σαν άτομο και σαν χαρακτήρα πολύ περισσότερο δε σε σχέση με τους άλλους φοιτητές που εμπλεκόταν με τις πολιτικές νεολαίες και το φοιτητικό κίνημα. Δεύτερον γιατί γουστάρω να βλέπω ένα άτομο της γενιάς μου, ενώ προσπαθούν οι μισθοφόροι δημοσιογράφοι, εντολοδόχοι των μεγαλοεκδοτών να τον στριμώξουν σε τηλεοπτικές συνεντεύξεις, αυτός να τους ξεφεύγει με άνεση και να τους παίζει μπάλα μόνος του στο δικό τους γήπεδο.

Από την άλλη όμως δεν γίνεται να μην τα παίρνω με την τακτική και τη στάση που υιοθετεί μέχρι στιγμής. Το να προσπαθείς να δημιουργήσεις ένα κίνημα με σκοπό να γκρεμίσεις το υπάρχον πολιτικό οικοδόμημα επειδή δεν σου κάνει το βρίσκω υγειές υπό μία προϋπόθεση. Αν έχεις ήδη ένα καλύτερο σχέδιο για το καινούργιο κτίριο που θα πάρει τη θέση του παλιού. Η χωρίς επιχειρήματα ρητορεία του Αλέξη μαρτυράει ότι το θολό σχέδιο που έχει στο μυαλό του είναι παλαιάς κοπής και τα υλικά που κουβαλάει στην καρότσα του ξεπερασμένης τεχνολογίας. Ο Τσίπρας, προσπαθώντας να βρει συγκεκριμένο κοινωνικό χώρο για να αυτόπροσδιοριστεί πολιτικά, απευθύνεται στη νεολαία που δεν έχει μπει ακόμα στα αγγούρια της παραγωγικής διαδικασίας και στη γενιά των 700 ευρώ εκμεταλευόμενος την ανασφάλεια όλων αυτών για το αύριο και το ζόρι που τραβάνε σήμερα. Έτσι ο πολιτικός του λόγος έχει συρρικνωθεί σε μια ακατάσχετη δαιμονοποίηση του παρόντος και στην μετάδοση του φόβου για οτιδήποτε πρόκειται να γίνει αύριο. Το πιο επικίνδυνο όμως στο λόγο του είναι μία ρομαντική εξιδανίκευση θεωριών και ιδεών του παρελθόντος. Το πέρασμα του δε στην υιοθέτηση προτύπων από τον Τσε (πορτρέτο στα δωμάτια όλων των αριστερών φοιτητών της γενιάς μου, νομίζω και σήμερα) παλιότερα, στον Τσάβες (ο Αλέφαντος της διεθνούς πολιτικής σκηνής) σήμερα μόνο γέλιο μπορεί να προκαλέσει.

ΑΠΟ ΤΟ ΝΙΚΟΠΟΛΙΔΗ ΣΤΟ ΝΙΝΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΒΑΣΙΛΙΑΔΕΣ ΣΤΑ ΤΕΚΝΑ!

2008-06-17T13:30:00.020+03:00

Είναι σίγουρο ότι πολλοί από τις παλιοσειρές της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου θα μπορούσαν άμα ήθελαν εκμεταλλευόμενοι των επιτυχιών τους και την αδυναμία που τους έχει ο Γερμανός να συνεχίσουν να φοράν τη φανέλα με το εθνόσημο για λίγα χρονάκια ακόμα μπας και κονομήσουν κανένα παχυλό συμβολαιάκι με τους συλλόγους τους ή καμιά μεταγραφούλα σαν εφάπαξ λίγο πριν βγουν στη σύνταξη. Ένας –ένας όμως οι παλιές καραβάνες (την αρχή την έκαναν οι Νικοπολίδης, Άντζας) δηλώνουν την οικιοθελή αποχώρηση τους από αυτήν δίνοντας την ευκαιρία στις νέες φουρνιές των Ελλήνων ποδοσφαιριστών να χτίσουν μια νέα ομάδα, να προσπαθήσουν για καινούργιες επιτυχίες δίνοντας τους και την ευκαιρία να γίνουν και οι νεότεροι διάσημοι ώστε να διεκδικήσουν και αυτοί μεγάλες αμοιβές όπως οι παλιοί. Ανάλογο παράδειγμα ,δυστυχώς , ουδέποτε συναντήσαμε ούτε, κατά πως φαίνεται, πρόκειται να δούμε εκτός ίσως ελαχίστων εξαιρέσεων, στον Ελληνικό πολιτικό στίβο. Οι Έλληνες πολιτικοί εξουσίας γραπώνονται από τα βουλευτικά έδρανα, για τα οποία νομίζουν πως δικαιούνται εισιτήρια διαρκείας και για να την πουλέψουν δύο περιπτώσεις υπάρχουν. Η πρώτη είναι να φύγουν με το ζόρι, αφού δηλαδή τους σουτάρουν οι ίδιοι οι ψηφοφόροι τους γιατί προφανώς δεν κατάφεραν να πετύχουν το διορισμό αυτών και των παιδιών τους και έτσι οι ψηφοφόροι πελάτες αποφάσισαν να υιοθετήσουν άλλον μπάρμπα στην Κορώνη. Η δεύτερη περίπτωση είναι, σαν στοργικοί γονείς, να αφήσουν το θρόνο τους για να τους διαδεχτούν τα άξια τέκνα,ή ανίψια ή εγγόνια τους που στο κάτω – κάτω της γραφής τι άλλη δουλειά θα μπορούσαν να κάνουν.

Ο ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ, Ο ΚΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΟΙΝΙ

2008-06-13T11:38:00.003+03:00

Ευκαιρία έψαχνε ο Γιωργάκης για τσαμπουκά. Οι δημοσκοπήσεις όλες καταδεικνύανε την έλλειψη του ηγετικού προφίλ από τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ και την αδυναμία του να επιβληθεί στο εσωτερικό της παράταξης. Με την πρώτη ευκαιρία λοιπόν που του παρουσιάστηκε, ο Γιωργάκης πούλησε αρχηγιλίκι και διέγραψε από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ τον κοντό. Ως γνωστόν όμως ο Σημίτης δεν είναι μόνο κοντός αλλά και κοντοπούτανος και επιπλέον το μέγεθος του ουδεμία σχέση έχει με το βάρος του μέσα στο κόμμα και ότι κάνει το σχεδιάζει πρώτα υπολογίζοντας τις πιθανές συνέπειες και όταν τέντωσε το σχοινί είναι σίγουρο ότι φρόντισε πρώτα να έχει καβατζώσει πιασίματα για την περίπτωση που το σχοινί κοπεί. Ο Γιωργάκης από την άλλη έχει υπολογίσει τις συνέπειες αυτού που έκανε ή μήπως πούλησε τσαμπουκά εκεί που δεν τον παίρνει; Το σκέφτηκε καλά που έκοψε το σχοινί ή μήπως θα πέσει κάτω μαζί μ’ αυτό;

ΑΚΟΜΑ ΤΟΝ ΜΑΧΑΙΡΩΝΟΥΝ...

2008-06-12T10:56:00.006+03:00

Σαρκοζί, σεισμοί,EURO, Εθνική ομάδα, σύνοδος ευρωπαίων ηγετών, απαγωγή βιομηχάνου ένα σωρό θέματα πέσανε στην επικαιρότητα και όμως μια εβδομάδα μετά το άγριο φονικό Σεργιανόπουλου αδηφάγα τηλεκανάλια, δημοσιογράφοι όρνια και αδίστακτοι ψυχολόγοι έμποροι, συνεχίζουν να ξεσκίζουν το πτώμα του γνωστού ηθοποιού. Το θέμα έχει απ’ όλα, ντραγκς, αίμα και σπέρμα, οπότε πουλάει τρελά και τα δήθεν σοβαρά κανάλια το τραβάνε όσο παίρνει, υποδυόμενα πάντα το ρόλο του τιμητή για το τεράστιο έργο και την ακτινοβόλα προσωπικότητα ενός ιερού τέρατος της τέχνης λες και ο μακαρίτης ήταν ο Χατζηδάκις ή η Μαρία Κάλλας. Με αυτό που γράφω σε καμιά περίπτωση δεν προσβάλω τον ίδιο το Σεργιανόπουλο αλλά όλους αυτούς που για να πουλήσουν την πραμάτεια τους, μια εβδομάδα μετά την στυγερή δολοφονία του άτυχου ηθοποιού εξακολουθούν αδίστακτα να τον μαχαιρώνουν βίαια ξανά και ξανά. Έλεος!!!

Ο ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΔΕΝ ΠΗΓΕ ΑΥΣΤΡΙΑ!!!

2008-06-11T10:59:00.007+03:00

Ηττα με 2-0 στην πρεμιέρα του ΕURO για την εθνική μας από τους Σουηδούς, στεναχώρια και απογοήτευση πλάκωσε όλους τους Έλληνες φιλάθλους.

Από όσα διαβάζω στο διαδίκτυο και ακούω στις τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα η απογοήτευση οφείλεται, λέει όχι στο αποτέλεσμα αλλά στην κακή εμφάνιση της ομάδας μας που παρουσιάστηκε φοβισμένη, πολύ αμυντικά προσανατολισμένη και άτολμη στην επίθεση.

Εγώ πάλι στενοχωρήθηκα μόνο με το αποτέλεσμα και στα παπάρια μου η εμφάνιση. Ποτέ δεν είδα όμορφο ποδόσφαιρο από αυτήν την ομάδα (εξαίρεση το ματς μέσα στην Τουρκία) αλλά από την άλλη με είχε χορτάσει με τα αποτελέσματα της. Κατά βάθος νομίζω ότι το ίδιο ισχύει και για όλους τους Έλληνες. Δηλαδή αν χτες με την ίδια εμφάνιση η Ελλάδα τύχαινε να νικήσει δεν θα ήταν όλοι ευχαριστημένοι σήμερα; Ας δούμε όμως λίγο γιατί αυτή τη φορά το αποτέλεσμα δεν έκατσε.

Ο Ρεχάγκελ κατέβασε την ομάδα μας με το αναχρονιστικό 5-3-2 και καλά έκανε γιατί αυτό ξέρουμε αυτό εμπιστευόμαστε. Σύμφωνα με τις δυνατότητες των Ελλήνων ποδοσφαιριστών και των Σουηδών που στην επίθεση διαθέτουν τρεις παιχταράδες οι οποίοι γνωρίζονται και πολύ καλά μεταξύ τους, η Εθνική μας ομάδα ήταν σωστά στημένη και έπαιζε το γνωστό αντιποδόσφαιρο που ξέρει φυλάγοντας τον κώλο της και περιμένοντας υπομονετικά πότε θα κάνουν οι Σουηδοί καμιά γκέλα για να την εκμεταλευτεί. Τι έφταιξε λοιπόν;

Πρώτον η κλάση του Ιμπραίμοβιτς ο οποίος στη μοναδική αδράνεια της άμυνας μας (σε πρώτο χρόνο ο Κυριάκος δεν πήγε πρώτος στην μπάλα και ο Δέλλας σε δεύτερο χρόνο δεν κάλυψε το σουτ) έστειλε τη μπάλα στο πλεκτό. Άλλες εποχές τέτοιες φάσεις τις γλυτώναμε χάρις στα δοκάρια ή στο φάρδος του Αντώνη.

Δεύτερον τα τρεξίματα των διεθνών μας που έλειπαν σε σύγκριση με όσα είχαμε συνηθίσει από το προηγούμενο Euro. Με εξαίρεση ίσως το Χαριστέα οι επιθετικοί μας και οι μέσοι δεν πρέσαραν πάνω στη μπάλα το ίδιο δαιμονισμένα όπως τους ξέραμε και οι επιστροφές τους δεν ήταν το ίδιο γρήγορες όπως παλιότερα.

Τρίτον τις ελάχιστες φορές που οι Σουηδοί αμυντικοί πέσαν σε χοντρές γκέλες δεν τις εκμεταλευτήκαμε. Θα μπορούσαμε και να είχαμε προηγηθεί όπως άλλες φορές που ο Θεός ήταν μαζί μας οπότε τώρα άλλα θα λέγαμε.

Τέταρτο και βασικότερο, η Σουηδία ήταν η μοναδική ομάδα η οποία αντιμετώπισε την Ελλάδα όχι προσπαθώντας να επιβάλει το δικό της ποδόσφαιρο αλλά εφαρμόζοντας μία συγκεκριμένη τακτική προσαρμοσμένη στην Εθνική μας. Δεν εκνευρίστηκαν ποτέ από τις συνεχείς πάσες που αλλάζαμε στην άμυνα αλλά είχαν την υπομονή να περιμένουν χωρίς να πρεσάρουν ψηλά συνέχεια. Η άμυνα τους ήταν τοποθετημένη ψηλά σε μια ευθεία εκτός περιοχής και οι επιθετικοί τους μαρκάρανε πίσω από τη γραμμή του κέντρου. Έτσι περιορίσανε το χώρο των μέσων μας που ως γνωστόν δεν είναι τεχνίτες αλλά τρεχαλατζήδες και έτσι στα λίγα τετραγωνικά πνιγήκανε μην μπορώντας να παίξουν το ένα δύο, να τριπλάρουν ή να αλλάξουν δύο τρείς πάσες με ταχύτητα για να σπάσουν το τεχνητό οφσάιντ και να μπουν στην αντίπαλη περιοχή. Με αυτόν τον τρόπο ο Σουηδός προπονητής εμπόδισε αυτό που φοβόταν, την πολυκοσμία δηλαδή στην περιοχή του η οποία ευνοεί την δύναμη των Ελλήνων οι οποίοι ως γνωστόν στην αναμπουμπούλα με κουτουλιές, τάκλιν στραβοκλοτσιές και προβολές σκοράρουν. Απέφυγαν τις πολλές πάσες στον άξονα φοβούμενη τα κλεψίματα των Ελλήνων και προτίμησαν τις μεγάλες μπαλιές που ναι μεν ήταν εύκολες για τα σέντερ μπακ μας αλλά δεν περιείχαν το ρίσκο για τους ίδιους και δεν έπαιξαν στρωτό ποδόσφαιρο παρά μόνο λίγες φορές κυρίως από τα πλάγια έχοντας όμως την τύχη να σκοράρουν σε μία από αυτές. Έδωσαν ιδιαίτερη προσοχή από αριστερά στον Καραγκούνη, το μοναδικό που ξέρανε ότι μπορεί να απειλήσει με ατομικές ενέργειες, με διπλά μαρκαρίσματα πολλές φορές, δίνοντας χώρο στον Τοροσίδη να κάνει ανενόχλητος σέντρες με το αριστερό του πόδι που δεν το έχει. Προσέξανε επίσης τον Κατσουράνη αφού τα χαφ τους τον ακολουθούσανε στις κάθετες κούρσες που επιχειρούσε χωρίς τη μπάλα (μοναδική εξαίρεση μία φάση στο δεύτερο ημίχρονο όταν από κλέψιμο ο Καραγκούνης σούταρε αντί να πασάρει στον Κατσουράνη που έκανε τη γνωστή του κίνηση). Δεν δώσανε πολλές στημένες μπάλες κοντά στην περιοχή τους γιατί αυτές είναι το ψωμί της Ελλάδας. Αναγκάστηκε λοιπόν η Ελλάδα να προσπαθεί να κάνει παιχνίδι με βαθιές καμινάδες από την άμυνα προς τον αβοήθητο Γκέκα και ανούσιες αλλαγές παιχνιδιού από την μία πλευρά του γηπέδου στην άλλη περιμένοντας τους Σουηδούς να ανοιχτούν λίγο αλλά αυτοί δεν τσιμπούσαν. Με άλλα λόγια ο Σουηδός προπονητής προσπάθησε κατά κύριο λόγο να μην πέσει στις γνωστές πια παγίδες του Ρεχάγκελ να παίξει κι αυτός ένα παιχνίδι τακτικής και υπομονής ελπίζοντας στην κλάση των επιθετικών του που τελικά τον δικαίωσαν.

Συμπέρασμα. Η Ελλάδα έχασε μια μάχη αλλά όχι τον πόλεμο. Κατά την προσωπική μου άποψη ο Γερμανός δεν πρέπει να επηρεαστεί και να αλλάξει στυλ παιχνιδιού στα δύο εναπομείναντα παιχνίδια. Η Εθνική μας πρέπει να συνεχίσει να βασίζεται στο γνώριμο της αμυντικό παιχνίδι υπομονής και αυταπάρνησης και με τη βοήθεια της τύχης όπου φτάσει.

ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΩΡΑΙΑ!

2008-06-10T10:43:00.001+03:00

Το ποιο ωραίο ταξίδι που έχω κάνει εώς τώρα στη ζωή μου ήταν αυτό στην Πορτογαλία πριν τέσσερα χρόνια για να ζήσω από κοντά μαζί με φίλους τον ημιτελικό και το μεγάλο τελικό του προηγούμενου γιούρο και τον ανεπανάληπτο θρίαμβο της Εθνικής μας ποδοσφαιρικής ομάδας.

Τι να πρωτοθυμηθώ. Την αναχώρηση και το κλίμα ενθουσιασμού στο Αεροδρόμιο εν μέσω ρεπόρτερς και καναλιών; Τα τραγούδια και τα συνθήματα μέσα στο αεροπλάνο με τον Κουρκούλη γεμάτο ενέργεια να δίνει τον παλμό και να τραγουδάει το σήκωσε το; Την αγωνία και το πάθος μέσα στο Νταλούζ κατά τη διάρκεια του ημιτελικού με την Τσεχία; Τη λύτρωση και το ξέσπασμα μετά το γκολ του Δέλλα που δεν κατάλαβα πως από τα πάνω – πάνω διαζώματα της κερκίδας βρέθηκα σχεδόν μέσα στο γήπεδο γραπωμένος από τους Πορτογάλους σεκιουρητάδες; Το μεθύσι μετά στην πόλη του Πόρτο παρέα με Έλληνες και Πορτογάλους; Την ατμόσφαιρα στους δρόμους και τις πλατείες της Λισσαβόνας με Άγγλους, Γάλους, Ισπανούς, Τσέχους, Ολλανδούς να συμμετέχουν όλοι σε μια ξέφρενη γιορτή στην οποία πρωτοστατούσαν οι Έλληνες που κατέφθαναν με κάθε μέσο στην πόλη; Την τρέλα πριν τον τελικό στην κεντρική πλατεία της Λισσαβόνας και στο μετρό; Τον χορό μέσα στο γήπεδο και το μεγαλείο της νίκης και της απονομής; Τους πανηγυρισμούς μετά τον αγώνα όταν το κέντρο της πόλης είχε γίνει μια μεγάλη ελληνική ταβέρνα με κρασί, φαγητό και τραγούδια; Τις βουτιές του Jimmy Jump στα σιντριβάνια εν μέσω χειροκροτημάτων και αποθεωτικών ιαχών; Όλα όσα ζήσαμε όσοι βρεθήκαμε εκεί έχουν μείνει αξέχαστα και παραμένουν ακόμα τόσο ζωντανά ώστε να μην χρειάζεται ούτε τις φωτογραφίες ούτε τα βίντεο να ξανακοιτάμε για να τα επαναφέρουμε στη μνήμη μας. Το μόνο που θέλουμε είναι να μας ξαναδοθεί η ευκαιρία να το επαναλάβουμε!

Αννα Ιβάνοβιτς

2008-06-09T14:01:00.005+03:00

Την ώρα που ξεκίνησε το Euro και όλος ο αντρικός πληθυσμός της Ευρώπης έχει καθηλωθεί στις τηλεοράσεις για να παρακολουθήσει κάτι σκληροτράχηλους μαντραχαλάδες να κυνηγούν το τόπι (στρογγυλή θεά), μια άλλη θεά έκλεψε τις καρδιές μας, κερδίζοντας το τουρνουά τένις Ρολάν Γκαρός, σαγηνεύοντας μας με την ομορφιά της και με τη χάρη με την οποία παίζει με τα μπαλάκια…

ΤΟ ΚΟΥΤΟΧΟΡΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΤΖΑΜΠΑ...

2008-06-06T15:00:00.005+03:00

Οκέϊ το εμπεδώσαμε καλά ότι τα πάντα έχουν ακριβύνει σ’ αυτήν τη χώρα. Μας έχει πονέσει το κεφάλι μας με το να συγκρίνουμε κάθε τόσο την τιμή της Colgate, του Tide, της Merenda των μακαρονιών Misko και της μπανάνας στην Ελλάδα σε σχέση με το Βέλγιο, τη Γερμανία και τις άλλες χώρες. Ο καθένας εν τω μεταξύ λέει το κοντό του και το μακρύ του. Η κυβέρνηση τα ρίχνει στη διεθνή συγκυρία και στους κερδοσκόπους (αλήθεια, ποιοι είναι αυτοί οι κακοί κερδοσκόποι που δουλεύουν για το κέρδος ενώ όλος ο υπόλοιπος αγαθός κοσμάκη εργάζεται αφιλοκερδώς για το συμφέρον του κοινωνικού συνόλου και το καλό του συνανθρώπου του;), οι της αντιπολίτευσης τα χώνουν στην κυβέρνηση που είναι δέσμια των μεγαλοεπιχειρηματιών και των καρτέλ και που δεν παρεμβαίνει στην αγορά (δηλαδή ο Φώλιας κανονικά θα έπρεπε να κρεμάει ο ίδιος τα ταμπελάκια με τις τιμές στα super market), οι αριστεροί φωνάζουν ότι για όλα φταίει ο φιλελευθερισμός (λες και αυτό το πράγμα που εφαρμόζεται στην Ελλάδα έχει καμιά σχέση με φιλελευθερισμό), οι καταναλωτές τα βάζουν με όλους και ζητούν αυξήσεις στους μισθούς και οι Κακαουνάκηδες, οι τηλεμαϊντανοί και ο Λαζόπουλος έχουν γίνει ειδικοί οικονομολόγοι ξερόλες και κρίνουν τους πάντες γλείφοντας όπως πάντα το κοινό τους. Ευτυχώς που υπάρχουν και μερικές σοβαρές φωνές, κυρίως στο διαδίκτυο, που προσπαθούν να πουν και δυο αλήθειες.

Τα σαπούνια, τα αρώματα και οι καφέδες δεν θα πουλιόταν πανάκριβα αν δεν υπήρχε κόσμος να πληρώσει για να τα αγοράσει. Και για να τα πληρώνει κάποιος πρέπει να έχει και το χρήμα. Και για να μην φαίνεται πουθενά αυτό το χρήμα πάει να πει ότι είναι μαύρο. Ας πουν επιτέλους τα κανάλια και οι Τράγκες ότι οι Έλληνες είμαστε πρωταθλητές στον κύκλο του μαύρου χρήματος και ότι ενώ από μπροστά πολλοί το παίζουμε μπατίρηδες και αύριο μπορεί και να ζητάμε επίδομα από το ταμείο φτώχειας, από πίσω τα παίρνουμε μαύρα και αδήλωτα και τρέχουμε να ψωνίσουμε ακριβά από καταστήματα πολυτελείας.

Να βγουν επίσης οι Τσιπροαλαβάνηδες και να πουν ότι η φορολογία στις επιχειρήσεις και ο Φ.Π.Α. στα τρόφιμα είναι στη χώρα μας πιο ψηλά από τις άλλες χώρες της Ευρώπης και άρα ότι αυτά που πληρώνουμε δεν τα τρώει μόνο ο επιχειρηματίας αλλά και ο γίγαντας νταβατζής του (βλέπε κράτος).

Επίσης να μας εξηγήσει κάποιος πόσο ανεβαίνουν στη χώρα μας οι τιμές εξαιτίας της μεσολάβησης των κλειστών επαγγελμάτων (κυρίως στις μεταφορές και στα καύσιμα) και αν αυτά έχουν καμιά σχέση με την έννοια της ελεύθερης αγοράς.

Ας μας δώσει να καταλάβουμε και ο Λαζόπουλος αν συμβάλουν στην ακρίβεια τα τιμολόγια των ΔΕΚΟ για να μας λυθεί η απορία για το κατά πόσο κερδοσκόπος είναι το ίδιο το καρτέλ του δημοσίου και ωφελημένοι οι απανταχού βολεμένοι τεμπέληδες που ξεσηκώνονται κάθε φορά που θίγονται τα «κεκτημένα».

Ας μας ξεκαθαρίσει και η κυβέρνηση στο φινάλε ότι οι λεγόμενες μεταρρυθμίσεις (που έχουν καταντήσει μεταρρυθμίσεις τραβεστί) θα εξακολουθήσουν να γίνονται με τέτοιο ρυθμό ώστε να μας φτάσουν και οι άλλοι Βαλκάνιοι επειδή εκεί ανήκουμε και ότι μέχρι οι Αλβανοί να γίνουν Ευρωπαίοι οι Έλληνες θα έχουμε αλβανοποιηθεί.

Έλεος λοιπόν με τη υστερική παραπληροφόρηση και την τηλεκοροϊδία, στο κάτω κάτω της γραφής άμα πεινάσουμε καλύτερα να μείνουμε νηστικοί παρά να τρώμε κουτόχορτο…

ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΕΙ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ!!!

2008-06-05T11:49:00.003+03:00

Έγραψε πάλι ο Καραμανλής. Έστειλε επιστολή στον Μπαρόζο ώστε να εκθέσει τις προτάσεις του για την αντιμετώπιση της ακρίβειας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και η μόνη πρόταση που περιέχει η επιστολή είναι η πρόταση να συζητηθεί το θέμα στην ερχόμενη σύνοδο κορυφής των Ευρωπαίων ηγετών ενώ το συγκεκριμένο θέμα έχει ήδη προγραμματιστεί να συζητηθεί στην συγκεκριμένη σύνοδο. Μάλλον, τελικά, την επιστολή την έστειλε για να τη διαβάσουμε όλοι εμείς οι κάφροι και να πούμε μπράβο στον Πρωθυπουργό που και καλά πήρε το θέμα στα ζεστά παρά ο Μπαρόζο…

ΑΔΕΡΦΙΑ ΟΛΕΣ ΤΗΛΟ!!!

2008-06-04T10:48:00.001+03:00

Τόπος γενικά άγονος με έδαφος πετρώδες το νησί της Τήλου, παράγει μόνο λίγα εσπεριδοειδή και κηπευτικά. Το σκέφτηκε καλά – καλά ο Δήμαρχος και αφού σου λέει με τα πορτοκάλια και τα μαρουλάκια μόνο δεν κάνει προκοπή το νησί, αποφάσισε να αλλάξει καλλιέργειες και να φυτέψει στην περιοχή συκιές που αν ευδοκιμήσουν και χρήμα και ανάπτυξη θα φέρουν σ’ αυτόν τον αδικημένο τόπο. Εξάλλου κοντά στα σύκα θα βοηθηθούν και άλλα τοπικά προϊόντα όπως τα αγγούρια και οι μπανάνες.

Έτσι λοιπόν ξεκίνησε να παντρεύει ομοφυλόφιλους με την ελπίδα να κλέψει η Τήλος λίγη από την δόξα της Μυκόνου και να γίνει τόπος προορισμού για τις απανταχού ματσωμένες αδερφές ανά τον κόσμο. Στο κάτω - κάτω της γραφής αφού στην Τήλο δε βοηθάει και πολύ η φύση καλά κάνει ο Δήμαρχος και δοκιμάζει και άλλους τρόπους παρά φύση. Του τη χώθηκαν, όπως ήταν αναμενόμενο, υπουργοί, εισαγγελείς και παπάδες αλλά το δικό του το αυτί δεν ιδρώνει. Σου λέει, κύριοι, εσείς που με κράζετε δεν κάνατε τίποτα για να βγάλετε όλους εμάς τους ξεχασμένους σε μια γωνιά της χώρας, από τη μιζέρια μας. Αφού λοιπόν δεν βρίσκαμε άλλο τρόπο για να πάμε μπροστά κάποια πουστιά έπρεπε και ’μείς να κάνουμε…(εδώ που τα λέμε και δίκιο έχει). Μιας και δεν μπορούμε, κύριοι, να συναγωνιστούμε τουριστικά τη διπλανή Ρόδο ούτε σε ξενοδοχεία ούτε σε πεταλούδες και αρχαίες ακροπόλεις ας της πάμε λίγο κόντρα στο πήδημα (τέρμα το ρητό «ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα») και αν όχι στο φυσιολογικό τουλάχιστον στο μαν του μαν και στο λεσβιακό. Κανονικά μάλιστα η κίνηση θα έπρεπε να χαιρετηθεί από τον ΕΟΤ και από τον Σπηλιοτόπουλο αφού ανοίγει νέους δρόμους για τον τουρισμό, για να μην πω και από τα υπουργεία εθνικής άμυνας και εξωτερικών μιας και η Τήλος είναι ακριτικό νησί μας που σίγουρα βρίσκεται στο μάτι των γειτόνων μας, και μάλλον πιο δύσκολο θα είναι για τους Τούρκους να τα βάλουν με το παγκόσμιο λόμπυ των αδερφών παρά με την Ελληνική εξωτερική πολιτική.

Το γεγονός του γάμου ομοφυλοφίλων στην Τήλο και η νομιμότητα του ή όχι όπως ήταν αναμενόμενο άνοιξε μεγάλη κουβέντα. Ένα είναι το σίγουρο πάντως. Θα βαρεθούμε πάλι αυτές τις μέρες, πρώτον με την υποκριτική εσχατολογία όλων των συντηρητικών ηθικολόγων που νομίζουν ότι το ήθος είναι μια αρετή που κατοικεί μέσα στα σώβρακα τους και δεύτερον με την προπαγάνδα του ελληνικού αδελφάτου, που μας τα έχει πρήξει τόσα χρόνια τώρα, με το πόσο καταπιεσμένο είναι, πόσο υποφέρει από την καταπάτηση της αξιοπρέπειας του αλλά και των δικαιωμάτων του και εν τέλει έχει λυσσάξει να μας πείσει ότι ο ομοφυλόφιλος υφίσταται τόσο πολύ ρατσισμό ώστε και εμείς να έχουμε μπερδευτεί και να αναρωτιόμαστε αν ο Μπαρμπαθωμάς βασανίστηκε τελικά στη ζωή του τόσο επειδή ήταν απλά μαύρος ή γιατί ήταν και γκέι;

ΠΑΜΕ ΣΑΝ ΑΛΛΟΤΕ!!!

2008-05-31T12:55:00.001+03:00

Λατρέψαμαι το ΝΒΑ από τους τελικούς L.A. Lakers - Boston Celtics την δεκαετεία του 80.
Οι δύο μεγάλοι αντίπαλοι θα αναμετρηθούν ξανά στους φετινούς τελικούς. Ανυπομονούμε!

ΤΟΝ ΚΑΝΕΙ ΑΟΡΑΤΟ...

2008-05-28T11:07:00.000+03:00

Πριν από τέσσερα χρόνια όταν η Νέα Δημοκρατία εκλέχτηκε για πρώτη φορά κυβέρνηση λίγο πολύ είχε καταφέρει να κάνει κατανοητές στον μέσο Έλληνα τις γενικές πολιτικές αρχές της (ελευθερία της αγοράς, λιγότερο κράτος, ιδιωτικοποιήσεις, χαμηλή φορολογία για τις επιχειρήσεις κ.λ.π.) καθώς και τις θέσεις της, σε γενικές γραμμές πάντα, απέναντι σε κάποια καυτά ζητήματα (άρθρο 16, ασφαλιστικό, πώληση Ολυμπιακής κ.λ.π.). Ονόμασε δε τα επιμέρους προγράμματά της μεταρρυθμίσεις. Μάλιστα για να γίνει πιο ελκυστική προς όλους τους ψηφοφόρους, αποτίναξε από πάνω της τον όρο δεξιά και αυτοπροσδιορίστικε ως κόμμα του μεσαίου χώρου. Δυνατό της χαρτί απέναντι στον μεγάλο αντίπαλο της το ΠΑΣΟΚ ήταν και παραμένει ο αρχηγός της Κων/νος Καραμανλής (κάποτε ήταν Κωστάκης αλλά μαγκιά του που κατάφερε να το αλλάξει) και η μεγάλη του υπεροχή ως προς την προτίμηση του κόσμου απέναντι στο Γιωργάκη (αυτός όσο και αν προσπαθεί δεν το αλλάζει που να γεράσει και του πέσουν όχι όλα τα μαλλιά αλλά και το μουστάκι ακόμα).

Αυτό που δεν άφησε και δεν αφήνει να γίνει κατανοητό ποτέ η Νέα Δημοκρατία από τότε που έγινε κυβέρνηση εώς και τώρα που επανεξελέγη και κυβερνά για δεύτερη σερί τετραετία είναι το χρονοδιάγραμμα που τηρεί στην εφαρμογή του προγράμματος της καθώς και το βάθος μέχρι το οποίο σκοπεύει να φτάσει τις μεταρρυθμίσεις (το πόσο βαθιά δηλαδή σκοπεύει να βάλει το μαχαίρι στο κόκκαλο). Και δεν αφήνει αυτά να γίνουν κατανοητά γιατί πολύ απλά ούτε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα τηρεί ούτε συγκεκριμένους στόχους έχει θέσει εκτός από έναν. Να κερδίσει και τις επόμενες εκλογές όποτε αυτές γίνουν. Το εργαλείο για τη επίτευξη αυτού του στόχου είναι οι συνεχείς δημοσκοπήσεις και οι επιστημονικές αναλύσεις τους από το ειδικό επιτελείο του πρωθυπουργού (βλέπε Γιάννης Λούλης). Ανάλογα λοιπόν με τις εκτιμήσεις των ποσοτικών και ποιοτικών κυρίως χαρακτηριστικών των διαφόρων δημοσκοπήσεων σε συνάρτηση φυσικά με την επικαιρότητα ο Πρωθυπουργός και το στρατηγικό του επιτελείο αποφασίζουν για το ποια χρονική στιγμή θα κάνουν μια εξαγγελία ενός μέτρου ή θα προχωρήσουν σε μια συμφωνία (π.χ. για ΟΤΕ) ή θα φέρουν ένα νομοσχέδιο προς συζήτηση ή ψήφιση στη βουλή καθώς και για το πόσο θα τολμήσουν ή πόσο θα υποχωρήσουν σε κάποιο θέμα (π.χ.ασφαλιστικό). Με άλλα λόγια η κυβέρνηση δεν ασκεί πολιτική και δεν αναλαμβάνει πρωτοβουλίες με αποφασιστικότητα για να λύσει τα προβλήματα του τόπου αλλά κάθε φορά ρίχνει τόσο νερό στο κρασί όσο χρειάζεται για να το χωνέψει η κοινή γνώμη. Το πρόγραμμα της είναι λαστιχένιο και το τεντώνει ανάλογα με τις δημοσκοπήσεις. Έτσι όμως τα μεγάλα προβλήματα δε λύνονται γιατί συνήθως η κοινή γνώμη βρίσκεται πολύ πίσω από τις εξελίξεις τις οποίες οφείλει να προβλέπει μια σοβαρή κυβέρνηση. Συνήθως δε στην Ελλάδα όταν περιμένουμε για τα μεγάλα ζητήματα να «ωριμάσει» η κοινή γνώμη προκειμένω να παρθούν οι γενναίες αποφάσεις στο τέλος σαπίζουν τα ζητήματα.

Το βασικό μέλημα όμως της κυβέρνησης είναι η εικόνα του πρωθυπουργού. Το κομμάτι των δημοσκοπήσεων που τους απασχολεί πιο πολύ απ’ όλα τα άλλα είναι αυτό που σχετίζεται με τη γνώμη του κόσμου για τον Πρωθυπουργό και για την καταλληλότητα του για το αξίωμα σε σχέση με το Γιωργάκη. Το δόγμα το οποίο ακολουθεί πιστά η κυβέρνηση και η Νέα Δημοκρατία είναι πάση θυσία να μείνει καθαρό το πρόσωπο του Αρχηγού και αδιαμφισβήτητη η ηγετική του φυσιογνωμία. Στην κυβέρνηση το έχουν καταλάβει όλοι πολύ καλά ότι όσο ο Καραμανλής «τραβάει» οι ίδιοι δεν έχουν να φοβούνται τίποτα. Η εικόνα του Πρωθυπουργού εξάλλου είναι και ο βασικός άξονας όλης της επικοινωνιακής πολιτικής της κυβέρνησης. Ο κ.Ρουσόπουλος, που μάλλον έχει αναλάβει την ευθύνη της επικοινωνιακής πολιτικής της κυβέρνησης, προσπαθεί με κάθε ευκαιρία να προβάλει το ηγετικό προφίλ του στιβαρού Καραμανλή σε αντιδιαστολή με την αστάθεια στις απόψεις του Γιώργου που δεν είναι και ικανός να επιβάλει σταθερή γραμμή στο κόμμα του. Αυτό το έργο είναι μάλλον εύκολο για τον Ρουσόπουλο αφού βοηθάει όσο μπορεί και ο Γιώργος και το ΠΑΣΟΚ όλο.

Το πιο δύσκολο όμως έργο που έχει αναλάβει και που σ’ αυτό οφείλουν όλοι να τον παραδεχτούν είναι κάθε φορά που η κυβέρνηση τα βρίσκει δύσκολα ή τα θαλασσώνει και οι αντιδράσεις φουντώνουν (π.χ.εκπαιδευτικό ζήτημα) ή κάθε φορά που ξεσπάει ένα σκάνδαλο (π.χ.Ζαχόπουλος) να προσδίδει τις ευθύνες οπουδήποτε αλλού ακόμα και σε άλλα στελέχη της κυβέρνησης ή βουλευτές της Ν.Δ. αλλά φυσικά ποτέ στον Πρωθυπουργό. O κ. Ρουσόπουλος έχει αναλάβει δηλαδή το ρόλο του άζαξ για τον Καραμανλή. Όποτε κάποιος λεκές απειλεί να λερώσει το πρόσωπο του Αρχηγού ο κ. Ρουσόπουλος αναλαμβάνει να τον καθαρίσει. Και όταν τα προβλήματα φουντώνουν και η κοινή γνώμη αγριεύει καταφέρνει να κατευθύνει το βλέμμα του πολίτη μακριά από τον πρόεδρο και το επαναφέρει θριαμβευτικά στον ίδιο παρουσιάζοντας το ως το απόλυτο σύμβολο της εμπιστοσύνης του λαού και της σίγουρης ηγεσίας με την πρώτη κατάλληλη ευτυχή συγκυρία που μπορεί να είναι και τεχνητή. Με άλλα λόγια σε κάθε στραβοπάτημα της κυβέρνησης και σε κάθε κρίση η επικοινωνιακή πολιτική Ρουσόπουλου πολύ απλά (μ’ ένα φσσστ) κάνει τον Καραμανλή αόρατο… και τον παραδίδει πάλι στην κοινή γνώμη με το ηγετικό του προφίλ να αστράφτει από καθαριότητα!!!

Η ΚΑΛΟΜΟΙΡΑ ΣΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟ

2008-05-26T09:54:00.001+03:00

Τελικά το Καλομοιράκι τα κατάφερε πάλι. Αφού πριν από τέσσερα χρόνια έφερε γούρι στην εθνική ομάδα ποδοσφαίρου με αποτέλεσμα να κατακτήσουμε το γιούρο («ήρθες και μας άλλαξες τη μοίρα Καλομοίρα Καλομοίρα ») φέτος μας έφερε άλλη μια μεγάλη νίκη στη γιουροβίζιον. Γιατί η τρίτη θέση στη γιουροβίζιον και βέβαια είναι νίκη.

Δεν το λέω εγώ οι Αδερφές Μαγγίρα το είπαν που παρουσίαζαν τον μεγάλο τελικό. Φαίνεται, σκέφτηκα, ότι αφού στις ολυμπιάδες και στον όγδοο απονέμεται ο τίτλος του Ολυμπιονίκη γιατί να μην ισχύει το αντίστοιχο και στη γιουροβίζιον, οπότε και η Καλομοίρα είναι γιουροβιζιονίκης. Εξάλλου όπως πάλι οι τηλεοπτικές αδερφές είπαν (όχι μόνο οι Μαγγίρα αλλά και άλλες) η Καλομοίρα πήρε το χάλκινο μετάλλιο παρακαλώ! Άρα λοιπόν όπως γίνεται με όλους όσους φέρνουν μετάλλια στην πατρίδα θα πρέπει και η Καλομοίρα να προσληφθεί ως βαθμοφόρος αξιωματικός στις ένδοξες ένοπλές μας δυνάμεις (καλού κακού ας την περάσουν πρώτα και από ντόπινγκ κοντρόλ, ποτέ δεν ξέρεις). Έτσι αλλάζουμε σελίδα πλέον σ’ αυτήν τη χώρα αφού κλείνει οριστικά η εποχή της Βουγιουκλάκη μιας και οι επόμενες γενιές θα μεγαλώνουν πια όχι με την Αλίκη αλλά με την «Καλομοίρα στο ναυτικό».

ΡΩΣΙΚΗ ΥΠΕΡΗΦΑΝΙΑ

2008-05-26T09:51:00.000+03:00

Καλά το ξέραμε ότι στη Ρωσία είχαν τσαντιστεί πολυ με τη Γιουροβίζιον γιατί βγαίνανε συνέχεια τριτοδεύτεροι και φέτος ήταν αποφασισμένοι να τα δώσουν όλα για να φέρουν επιτέλους το διαγωνισμό στη Μόσχα.

Αλλά για να καταλάβω δηλαδή, οι Ρώσοι ένιωθαν υπερηφάνεια κάθε φορά που ο εκφωνητής ή η εκφωνήτρια έλεγε Russia twelve points και έβλεπαν κοτζάμ Πλούσενκο να χοροπηδάει χαζοχαρούμενα και να κουνάει σημαιούλες στις κάμερες σαν αδελφούλα? Επίσης ο Edvin Marton (αυτός ο Ούγγρος βιολιστής της στέγης, εγώ προσωπικά ο άσχετος δεν τον ήξερα αλλά οι λίγο σχετικοί που άκουσα λένε πως είναι μορφή στο είδος) αισθάνεται ολοκληρωμένος πια αφού τελικά απέδειξε ότι είναι καλύτερος ακόμα και από την Καλομοίρα; Εντάξει δε λέω, και εμείς κάποτε λυσσάξαμε για να κερδίσουμε σ’ αυτόν το διαγωνισμό μαλακίας άλλα δε χρειάστηκε να κάνουμε μαλάκες και τα ιερά μας τέρατα. Η Παπαρίζου μόνη της το πήρε με κάτι χορευτές σκυλάδικων πολυτελείας, δε χρειάστηκε να φέρουμε το Σγούρο να ερμηνεύσει στο πιάνο το number one αλά Ραχμάνινοφ ούτε το Γκάλη με μια μπάλα από δίπλα να κάνει ντρίπλες κάτω από τα πόδια και σπασίματα στον αέρα. Πάλι καλά πάντως που δεν το έχασαν και φέτος οι Ρώσοι γιατί ειλικρινά δεν θα άντεχα του χρόνου στον διαγωνισμό να δω το Μπούμκα με το κοντάρι να παίρνει φόρα και να πηδάει με κουστουμιά και παπιγιόν…

ΠΛΟΥΣΕΝΚΟ

2008-05-23T10:44:00.000+03:00

Αφού οι Ρώσοι προκειμένου να υποστηρίξουν τη συμμετοχή του Μπίλαν (κάτι σαν τη δικιά μας την Καλομοίρα αλλά στο αρσενικό) στη γιουροβίζιον επιστράτευσαν ολόκληρο Πλούσενκο (Ολυμπιονίκης χορευτής του καλλιτεχνικού πατινάζ) ο οποίος θα χορεύει σε μια πίστα πάγου διαστάσεων παιδικού παρκοκρέβατου (τι άλλο θα δούμε σ’ αυτό το διαγωνισμό) επιβάλλεται η ΕΡΤ να πλαισιώσει τις αδερφές Μαγγίρα που νομίζω ότι θα κάνουν τη μετάδοση του μεγάλου τελικού με τον ειδικό κ. Κωστάλα ώστε ο τελευταίος να σχολιάσει τα τριπλά άξελ και τα λουπ του Ευγκένι.

ΓΝΩΣΤΟ ΚΑΙ ΑΓΝΩΣΤΟ

2008-05-22T12:25:00.000+03:00

Προτείνω οι πανελλήνιες εξετάσεις στο μάθημα των Νέων Ελληνικών να αφορά δύο γνωστικά αντικείμενα. Το γνωστό κείμενο όπου οι μαθητές θα εξετάζονται στην εννοιολογική ανάλυση ενός νεοελληνικού λογοτεχνικού κειμένου για το οποίο θα τους δίνεται και η μετάφραση από τα νέα ελληνικά στα ακόμα πιο νέα ελληνικά και το άγνωστο στο οποίο θα τους ζητείται απλά να μεταφράσουν ένα νεοελληνικό κείμενο.

ΑΠΛΑ ΜΑΤΣΑΡΑ!!!!

2008-05-22T09:58:00.000+03:00

Οσοι ποδοσφαιρόφιλοι είδαμε αυτόν τον τελικό νιώσαμε πάλι τους λόγους για τους οποίους το ποδόσφαιρο αγγίζει τόσο βαθειά τις ψυχές μας.

Α.Ε.Ι. ΚΑΙ ΔΕΚΟ

2008-05-22T09:40:00.000+03:00

Οι καθηγητές των Α.Ε.Ι. και οι φοιτητοπατέρες όσο το σκέφτομαι όλο και πιο πολύ μου φέρνουν κάτι από τους εργατοπατέρες των ΔΕΚΟ, το δε φοιτητικό κίνημα όπως εκφράζεται εδώ και δεκαετίες μέσα από τις ντουντούκες των διαδηλώσεων θυμίζει συνδικαλιστές της Ολυμπιακής και της Δ.Ε.Η. Ακόμα και η αγιοποίηση τους από τον Λάκη ενισχύει ακόμα πιο πολύ αυτή την ομοιότητα. Η μόνη διαφορά ίσως είναι ότι οι ΔΕΚΟ στη συνείδηση μας είναι ήδη παρελθόν (εγώ προσωπικά έμαθα να πετάω με όλες τις αεροπορικές εταιρίες και επικοινωνώ με ΤΙΜ χωρίς να νιώθω εθνική ταπείνωση γι’ αυτό) ενώ και κάποια στιγμή μπορεί και να πουληθούν. Τα Πανεπιστήμια όμως θα συνεχίσουν να λειτουργούν και να χτίζουν γενιές για το μέλλον γι’ αυτό και μας πονάνε όλους πιο πολύ.

ΤΖΑΜΠΑ ΜΑΓΚΑΣ;

2008-05-20T09:54:00.000+03:00

Ας υποθέσουμε ότι γίνεται ένα πανελλήνιο συνέδριο κορυφαίων Ελλήνων επιχειρηματιών και πως ανεβαίνει στο βήμα ο κ.Βγενόπουλος για να εκφωνήσει ομιλία. Κατά την ομιλία του εξαπολύει φραστική επίθεση εναντίον του κ. Γ. Παπανδρέου και τον κατηγορεί για «αδιαφανή συναλλαγή», «μάθημα κλεπτοκρατικού καπιταλισμού», «υποκρύπτουσα παράνομη χρηματική συναλλαγή», χρησιμοποιεί εκφράσεις όπως «κάτω από το τραπέζι», , «εκκολαπτόμενο σκάνδαλο» και ζητά «την επέμβαση του εισαγγελέα». Τέλος δε προκαλεί προσωπικά τον κ. Παπανδρέου να του κάνει μήνυση. Ρωτώ λοιπόν, θα έκανε αγωγή τότε ο κ. Γ. Παπανδρέου στον κ. Βγενόπουλο και αν ναι ποια θα ήταν η αντίδραση του πολιτικού κόσμου, θα επικροτούσαν ή όχι την κίνηση της αγωγής; Οι απαντήσεις είναι προφανείς, φυσικά και θα έκανε αγωγή ο Παπανδρέου καλώντας τον Βγενόπουλο να αποδείξει αυτά που ισχυρίστηκε γιατί οποιαδήποτε άλλη στάση του θα ερμηνεύονταν ως αποδοχή των κατηγοριών και φυσικά όλος ο πολιτικός κόσμος όχι απλά θα επικροτούσε την αγωγή αλλά και θα τη θεωρούσε αυτονόητη ηθική υποχρέωση του κ. Παπανδρέου.

Δυσκολεύομαι να κατανοήσω λοιπόν γιατί στην πραγματικότητα που οι ρόλοι των προσώπων είναι αντιστραμμένοι πρέπει να αντιστραφούν και οι όροι και οι κανόνες του παιχνιδιού. Όπως δυσκολεύομαι να κατανοήσω γιατί οι πολιτικοί έχουν το ακαταλόγιστο να λεν δημοσίως και πολύ περισσότερο στη βουλή ότι τους κατέβει για όποιον δε γουστάρουν και κανείς να μην έχει το δικαίωμα μετά να τους ζητήσει τα ρέστα. Μήπως θεωρούν ότι η ηθική είναι μόνο δικό τους προνόμιο και κανενός άλλου; Γιατί να θεωρείται επίδειξη θράσους το αυτονόητο δικαίωμα του καθενός να υπερασπίζεται την τιμή του και όχι η σκληρή φραστική επίθεση, από τα έδρανα της βουλής παρακαλώ, ενός πολιτικού προσώπου προς έναν επιχειρηματία; Επιχειρήματα δε του τύπου γιατί μωρέ ο Βγενόπουλος πως τα κονόμησε χοντρά άμα δεν έκλεψε; μπορεί να στέκουν σε επίπεδο καφενειακής κουβεντούλας αλλά το ίδιο δεν ισχύει και για κουβέντες γύρω από τους πολιτικούς; Και στο κάτω κάτω καιρός είναι οι πολιτικοί στην Ελλάδα να αποδεικνύουν αυτά που ισχυρίζονται.

Περιμένω λοιπόν τον Γιωργάκη να άρει τη βουλευτική του ασυλία όπως υποσχέθηκε (αν και έπρεπε να το έχει ήδη κάνει αντί να περιμένει και να το σκέφτεται) όταν πετούσε το γάντι στον Βγενόπουλο και να αναμετρηθεί μαζί του δικαστικά και τότε θα αποδείξει ότι είναι μάγκας, διαφορετικά τζάμπα μάγκας είναι…

ΕΝΑ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ ΣΤΗ ΜΟΝΟΤΟΝΙΑ

2008-05-16T10:21:00.001+03:00

Τα τελευταία δύο χρόνια βαρέθηκα τις Τριτοτετάρτες να βλέπω το ίδιο μονότονο και βαρετό ποδόσφαιρο κάθε φορά. Οι ίδιες ομάδες στο προσκήνιο με τα ίδια μεγάλα αστέρια. Γνωστός ο τρόπος που παίζει κάθε ομάδα και το τι περιμένω να δω κάθε φορά. Μπούχτισα!!! Αράζω Τρίτη βράδυ να απολαύσω ποδόσφαιρο και από τα πρώτα πέντε λεπτά αρχίζω να παίζω με τα κανάλια, να χασμουριέμαι, να κόβω βόλτες ως το ψυγείο, να πηγαίνω για κατούρημα χωρίς να μου έρχεται και στο τέλος καταντάω να βλέπω Λαζόπουλο. Άντε τώρα κάτσε δες τελικό τσάμπιονς λιγκ Τσέλσι εναντίον Μάντσεστερ. Πόσες φορές και αν δεν έχεις δει τις ομάδες αυτές; Και πόσες φορές μάλιστα να παίζουν μεταξύ τους; Και πώς να μην τις έχεις ξεράσει όταν παρακολουθείς να πρωταγωνιστούν σ’ αυτές οι ίδιοι παίχτες τόσα χρόνια; Πόσο Γκιγκς και πόσο Σκόουλς να φάμε στη μάπα ακόμα, όσο παιχταράδες και αν είναι; Πόσο Τέρυ και Μακελελέ πια; τους κάναμε εμετό. Πάλι καλά θα μου πεις, ήταν καλύτερα μήπως πέρυσι που έβλεπες τελικό τη Μίλαν να παίζει με τους ίδιους που έπαιζε και δέκα χρόνια πριν και μάλιστα να το σηκώνει;

Μόνη παρηγοριά και νότα αισιοδοξίας για φέτος αυτή η Ζενίτ. Όσες φορές την παρακολούθησα μου τσίγκλησε τις αισθήσεις. Τεχνική, τακτική, φαντασία, ομαδικότητα, απλότητα, ταχύτητα ,συγχρονισμός… μα πάνω απ’ όλα αυτό που με διεγείρει σ’ αυτήν την ομάδα είναι η φρεσκάδα και η ζωντάνια της. Φαιζούλιν, Ντενίσοφ, Πογκρέμπνιακ ,Αρσάφιν όλοι τους νέοι ποδοσφαιριστές με φιλοδοξία, θέληση και σπιρτάδα που ξέρουν και μπαλίτσα και δίπλα σ΄ αυτούς Ζιριανόφ και Τίμοτσουκ έμπειροι παικταράδες, αλλά όχι κορεσμένοι ούτε στυμμένοι από το σταρ σύστεμ. Παρακολούθησα τους ημιτελικούς με την Μπάγερ Μονάχου και νόμιζα ότι έπαιζε η Άνοιξη με τη βαρυχειμωνιά. Από τη μια έβλεπες νιάτα με ζωντάνια, εκρηκτικότητα και δυνάμεις να κινούνται πάνω κάτω ακατάπαυστα χωρίς να αποσυντονίζονται οι γραμμες πάντα με τακτική και σχέδιο αλλά και ατομικές εξάρσεις και αυτοσχέδιες πινελιές και από την άλλη κάτι κουρασμένες βεντέτες γεμάτες κομπασμό και αλαζονεία με κάτι γλώσσες που κρέμονταν ως το χορτάρι να βολοδέρνουν πέρα δώθε, χωρίς σχέδιο και να χτυπιούνται μέσα στην τσαντίλα και τα νεύρα μπας και βγάλουν τη θηλιά απ’ το λαιμό ώσπου στο τέλος παρακαλούσαν να τραβηχτεί και το σκαμνί από τα πόδια τους. Μπράβο στη Ζενίτ για το κύπελλο που σήκωσε και δυο φορές μπράβο διότι κατάφερε να κερδίσει την καθολική παραδοχή και συμπάθεια όλων των ποδοσφαιρόφιλων.

Όσο για τη Ρέιντζερς που έφτασε τελικό , μια και το ’φερε η κουβέντα, εγώ προσωπικά παρότι λατρεύω το όμορφο ποδόσφαιρο, τη συμπάθησα για ένα λόγο. Επειδή με τις λίγες δυνατότητες που διέθετε έφτασε εκεί που έφτασε έχοντας προσωπικότητα και ταυτότητα χωρίς να προσπαθεί να μιμηθεί κάτι δήθεν μοντέρνο. Παίζοντας δηλαδή το κλασικό σκοτσέζικο ποδόσφαιρο με αυταπάρνηση και εγωισμό σε πείσμα των καιρών και της παγκοσμιοποίησης που θέλουν να παίζεται σ’ όλο τον κόσμο το ίδιο στυλ ποδοσφαίρου.

Η ΨΩΡΟΚΩΣΤΑΙΝΑ ΕΧΕΙ ΣΥΝΟΡΑ

2008-05-15T10:25:00.000+03:00

Με ανακούφιση έμαθα πως επιτέλους η ΕΡΤ αποφάσισε να διακόψει τη συνεργασία της με τον απαράδεκτο κ. Κούλογλου. Οι υπεύθυνοι της κρατικής μας τηλεόρασης κατάλαβαν ότι τέτοιου τύπου προγράμματα σαν το ρεπορτάζ χωρίς σύνορα δεν συνάδουν με τη φιλοσοφία της σωστής ψυχαγωγίας και ορθής ενημέρωσης που οφείλει να προάγει η τηλεόραση και έσπευσαν έστω και καθυστερημένα να προστατέψουν όλους εμάς , το φιλοθεάμον κοινό, από τον επικίνδυνο κ.Κούλογλου. Ο κ. Κούλογλου είναι επικίνδυνος για τη χώρα μας και όλους εμάς τους άοκνους εργάτες που μοχθούμε για το καλό της πατρίδας και του συστήματος.

Διότι ο Κούλογλου συκοφάντησε τους φίλους μας Αμερικανούς, τα κανάλια τους και τον ίδιο τον πλανητάρχη μας για τα αθώα φούμαρα με τα οποία μας ντουμάνιασαν κατά τη διάρκεια του ιερού πολέμου του καλού ενάντια στο κακό με αποτέλεσμα οι φίλοι μας να παρεξηγηθούν, να τσαντιστούν και για σπάσιμο να αποκαλούν τα Σκόπια Μακεδονία.

Επίσης ο Κούλογλου δεν έχει ιερό και όσιο και τόλμησε να αμφισβητήσει το φωτοστέφανο γύρω από το κεφάλι στα εικονίσματα του Αγίου Πούτιν την ώρα μάλιστα που ο Πρωθυπουργός μας ως καλό παπαδοπαίδι ανάβει κεράκια και κάνει τάματα στον Άγιο Πούτιν για να κλείσει η συμφωνία για τους αγωγούς.

Επίσης ήθελε να αμαυρώσει την ιερή φλόγα την οποία εμείς παραδώσαμε στους ταλαίπωρους τους Κινέζους οι οποίοι τόσα υπέφεραν οι δύσμοιροι από τους Θιβετιανούς στην Ιστορία και υποφέρουν ακόμα αφού οι τελευταίοι συνεχώς κόβουν το δρόμο απ’ όπου περνά η λαμπαδηδρομία.

Συν τοις άλλοις ο Κούλογλου ήθελε να κάνει ρεπορτάζ και για την Αστυνομική Βία στη χώρα μας. Να κατηγορήσει δηλαδή την Ελληνική Αστυνομία που τόσο φροντίζει για την ασφάλεια των βουλευτών μας , των δημοσιογράφων μας, των επιχειρηματιών μας και όλων αυτών των άξιων τέκνων της πατρίδας μας που απειλούνται από παλιοαναρχικούς και τρομοκράτες. Και να μας πει ότι οι μπάτσοι κακώς πλακώνουν στις μπάτσες και στα κλωτσίδια όλα αυτά τα κωλόπαιδα που μας παίρνουν τ’ αυτιά με τις φωνές τους και μας καθυστερούν στο δρόμο όταν πάμε στις δουλειές μας με τις πορείες τους και τις διαδηλώσεις τους.

Σαν να μην έφταναν αυτά ο Κούλογλου θα προσπαθούσε να πείσει τους μισούς Έλληνες ότι είναι κοροΐδα που ζουν με 700 ευρώ το μήνα αντί να τους εμψυχώνει και να τους δίνει δύναμη ώστε να σκίζονται στη δουλειά και με λιγότερα λεφτά μπας και ανθίσει ποτέ και σ’ αυτόν το ρημαδοτόπο ο φιλελευθερισμός, γίνουν ανταγωνιστικές οι επιχειρήσεις μας και βγάλουν ακόμα περισσότερα φράγκα οι Βγενο-Βαρδινογιανναίοι και ο Σωκράτης ώστε εκτός από το να αγοράζουν κότερα, βίλες και ελικόπτερα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης να τους περισσεύουν και αρκετά για να τα χώνουν στις ομαδάρες μας και να φέρνουν βραζιλιάνους παιχταράδες για να προχωράνε αυτές όλο και πιο πολύ στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις κάνοντας όλους εμάς να ανατριχιάζουμε από εθνική υπερηφάνια και συγκίνηση.

Καλώς λοιπόν έκανε η ΕΡΤ και απέλυσε τον κ. Κούλογλου. Εξάλλου καιρός ήταν να μας θυμίσουν πάλι ότι το ρεπορτάζ μπορεί να μην έχει σύνορα η ψωροκώσταινα όμως έχει και παραέχει.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΜΗΡΟ ΩΣ ΤΟΝ ΖΑΓΟΡΑΚΗ ΚΑΙ ΟΤΑΝ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΠΕΡΔΕΥΕΤΑΙ ΜΕ ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ

2008-05-14T12:44:00.000+03:00

Περίπου 38500 (μάλλον πολύ μικρός αριθμός) Έλληνες από όλον τον κόσμο έλαβαν μέρος, μέσω διαδικτύου, sms και τηλεφωνημάτων, στην ψηφοφορία που διοργάνωσαν το ΒΒC και το SKY για την ανάδειξη των 100 πιο σημαντικών Ελλήνων όλων των εποχών. Ως συνήθως, τα αποτελέσματα απέδειξαν ότι μια μερίδα Ελλήνων και κυρίως οι πιτσιρικάδες ψηφίζουν χαβαλέ για να σπάσουν πλάκα με όλους αυτούς τους γραφικούς και τους ψευτοσοφούς που θα βρουν ευκαιρία να βγουν στα κανάλια μετά και να τα βάλουν με την παρακμή του νεοέλληνα και την απαιδευσιά της νεολαίας μας. Έτσι μέσα στους 100 πιο σημάντικους Έλληνες όλων των εποχών φιγουράρουν ονόματα όπως η Βουγιουκλάκη ,ο Λαζόπουλος, ο Ζαγοράκης και ο Βέγγος.

Αλήθεια όσοι ψηφίσαν Μέγα Αλέξανδρο εννοούσαν κάποιον αρχαίο στρατηλάτη ή τον μεγάλο Γιώργο Κούδα;

Για τους μεγάλους νικητές φαντάζομαι θα διοργανωθεί τιμητική τηλεοπτική βραδιά με παρουσιαστές τη Ρούλα και τον Καπουτζίδη ώστε να τους απονεμηθούν και βραβεία από τους ακόμα πιο μεγάλους Έλληνες (Χατζηνικολάου, Ρουσόπουλο, Κωστόπουλο, αναγνώστες του STATUS κ.λπ.).

Φυσικά από ονόματα στην εκατοντάδα είχε απ’ όλα ο μπαχτσές. Περικλή, Σωκράτη, Θεοδωράκη, Χατζηδάκη, Λοίζο, Καραμανλή, Σημίτη ,Μεταξά, Παπαδόπουλο (τον δικτάτορα παρακαλώ όχι αυτόν με τα μπισκότα) Κάλας, Ωνάση, Πύρο Δήμα (η ψηφοφορία διεξήχθη αφού ξέσπασε το σκάνδαλο ντόπινγκ) Νίκο Γκάλη μέχρι και τον Άγνωστο Στρατιώτη αλλά δεν είχαμε επαρκή εκπροσώπηση λέει από την Βυζαντινή εποχή και αυτό αποδίδεται μάλλον στο γεγονός ότι η συγκεκριμένη ιστορική περίοδος δεν έχει διδαχθεί επαρκώς στα σχολεία. Μάλλον θα έπρεπε να πουν ότι το Βυζάντιο έχει κακοποιηθεί στα σχολεία κρίνοντας από τη δικιά μου σχολική εμπειρία πριν από καμιά δεκαπενταριά χρόνια και δεν νομίζω να έχουν έρθει τα πάνω κάτω από τότε ως τώρα. Εγώ πάντως σαν παιδάκι μεγάλωσα με τη φαντασίωση ότι το Βυζάντιο ήταν μια μεγάλη αυτοκρατορία που διοικούταν από αυτοκράτορες οι οποίοι ντύνονταν σαν παπάδες που ο καθένας διαδέχονταν τον μπαμπά του, που είχε διαδεχθεί τον παππού, που είχε διαδεχθεί τον προπάππο και πήγαινε λέγοντας μέχρι που η οικογένεια θα έδινε τη σειρά της σε κάποια άλλη με το καλό ή με το άγριο και φτου και απ’ την αρχή. Ο λαός, λέει, αποτελούταν από καλοκάγαθους, ταπεινούς και πιστούς Χριστιανούς οι οποίοι όλη μέρα χτίζανε μοναστήρια και ξωκλήσια, τη δε νύχτα προσεύχονταν γονυπετείς σ’ αυτά, εκτός από τις περιόδους που με αρχηγούς τους μεγαλοπαπάδες άρπαζαν τα εξαπτέρυγα και τους σταυρούς και κυνηγούσαν τους κακούς και άπιστους για να τους σκοτώσουν ώστε να βάλουν μυαλό και να πιστέψουν αυτοί που θα γλιτώσουν. Οι δε σοφοί ολημερίς και ολονυχτίς γράφανε ύμνους και τροπάρια για τις λειτουργίες της Εκκλησίας, και μελετούσανε Ευαγγέλια , Παλιά Διαθήκη και κουβέντιαζαν με τον Ύψιστο. Φυσικά ,μου λέγανε, το Βυζάντιο μεγαλούργησε γιατί ο καλός Θεούλης είχε στείλει τη Μεγαλόχαρη να το προστατεύει και έτσι στους πολέμους τα βέλη και τα ακόντια των βαρβάρων δεν βρίσκανε στόχο γιατί η Παναγία με τα αόρατα χέρια της τους άλλαζε πορεία. Αυτό το ήξεραν και οι ίδιοι οι Αυτοκράτορες και γι’ αυτό ο Μέγας Βασίλειος ο Βουλγαροκτόνος αφού κατάστρεψε τον στρατό των παλιοβουλγάρων και τύφλωσε 14.000 αιχμαλώτους ,φροντίζοντας όμως ανα 100 άνδρες να αφήνει ένα μονόφθαλμο ώστε να οδηγήσουν του υπόλοιπους πίσω από κει που ήρθαν (τι καλός και προνοητικός άνθρωπος!) φρόντισε να προσκυνήσει στην Παναγία Σουμελά και να της ανάψει ένα κεράκι ώστε να του δίνει δύναμη να συνεχίσει το θεάρεστο έργο του. Τελικά η Αυτοκρατορία έπεσε όχι γιατί οι άπιστοι ήταν πιο γενναίοι αλλά γιατί ήταν θέλημα Θεού. Σαν παιδάκι είχα και εγώ την απορία γιατί ο καλός Θεός θέλησε να χάσει ο καλός και να κερδίσει ο κακός; Σκέφτηκα με το φτωχό μου το μυαλό λοιπόν ότι μάλλον το έκανε για να μην πάρουν πρέφα όλοι οι θεατές ότι το παιχνίδι της ιστορίας είναι στημένα από Εκείνον . Άφησε έτσι μια φορά να νικήσουν οι Βρωμοτουρκαλάδες αλλά στο τέλος πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικά μας θα ναι. Φταίω εγώ άραγε που παρεμπιπτόντως σαν μαθητής δεν ήμουν και του πεταμού αλλά του 18,5 (αυτό ήταν το όριο για να πάρεις αριστείο οπότε κάθε χρόνο το έφτανα τζαστ για να μην με πρήζει ο μπαμπάς) ή τα βιβλία και οι δάσκαλοι που τέτοια ιστορία μου μάθανε; Αργότερα βέβαια ,πολύ αργότερα κατάλαβα ότι το Βυζάντιο πολύ μικρή σχέση είχε με αυτό που είχα διδαχθεί άλλα μάλλον έχω ξεφύγει από το θέμα.

Και επειδή το θέμα υποτίθεται ότι είναι οι 100 πιο σημαντικοί Έλληνες παραθέτω αυτούσιο το γαμάτο σχόλιο που έγραψε ένας τύπος στην ιστοσελίδα όπου δημοσιεύτηκαν τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας :<<μεγαλοι ελληνες ειμαστε ολοι εμεις που προσπαθουμε να τα βγαλουμε περα με παινιχρους μισθους, ανεργια, ακριβεια, αισχροκερδεια, και κοροιδια στο φουλ, απο πολιτικους, εργοδοτες, και λαμογια.Αφηστε λοιπον τους μεγαλους ελληνες στο μεγαλειο τους, γιατι εμεις ημαστε μεγαλητεροι.>>

ΠΟΙΟΣ Ο ΛΟΓΟΣ;

2008-05-10T12:51:00.000+03:00

Παρακολουθούσα χθες το βράδυ τηλεόραση, τρώγοντας κεμπάπ στη λαδόκολα και πίνοντας κρασάκι. Έκανα ζάπινγκ ως συνήθως και όλο και έπεφτα σε κλασικές τηλεφάτσες (πολιτικούς καρεκλοεπαναστάτες και αναχρονοεκσυγχρονιστές, δημοσιογράφους της μάσας, τραγουδίστριες με βαθειά λαρύγγια, γραφικούς παντογνώστες, καλλιτέχνες της χυδαιότητας κ.λ.π.) που σχολίαζαν, λέγαν απόψεις, την πέφταν ο ένας στον άλλον και περνούσε η ώρα. Μου την έδωσε μια στιγμή και ήθελα να τα χώσω. Να πω και γω τη βλακεία μου ρε αδερφέ, να αναπτύξω τη θεωρία μου, να εκφραστώ... Που να τα πω όμως και που να τα μολογήσω. Τον παλιό καλό καιρό, τότε που είμουν και γω ρεμάλι και έκανα παρέα με άλλα ρεμάλια που τώρα κι αυτοί δεν είναι ρεμάλια πια, ότι ώρα μου κάπνιζε σήκωνα το ρημάδι το τηλέφωνο και όλο και κάποιο άλλο ρεμάλι θα κοπροσκύλιαζε και θα κανονίζαμε κανένα meeting για παπαρολογία και φιλοσοφία. Τώρα πια που γίναμε κύριοι ταδε, αντί για Κώστας , Μήτσιος, Johnie, που παντρευτήκαμε καναμε οικογένειες παιδιά και τα ρέστα, έχουμε τις δουλειές οικογενειακές και κοινωνικές υποχρεώσεις και βρισκόμαστε οι παλιόφιλοι μόνο στους γάμους μας και τις βαφτίσεις των παιδιών μας που να βρεις χρόνο και κοινή διάθεση για αναζητήσεις και ποιος να σ' ακούσει. Μόνος τρόπος έκφρασης η γραφή. Κι αφού θα κάθομαι και θα γράφω δεν τα δημοσιεύω κιόλας; όχι από ψώνιο αλλά για τους 10-15 παλιοσυνομότες που ξέρω ότι θα ξηθούν και θα γουστάρουν να μπουν και αυτοί στο τριπάκι να γράφουν και να σχολιάζουν. Αν στην πορεία μπουκάρουν και τίποτα ξεκάρφωτοι καλώς τους. Να λοιπόν ο λόγος για τον οποίο ανέβασα το Blogάκι.